SiteLock
Livre du mois Le Petit futé Kinshasa 14,95 € Communiqué de presseGuide Kinshasa 2017 (petit futé)Neocity
Boek van de maand Zoon in Congo 15% korting + gratis verzending Zoon in Congo Lanoo Uitgeverij
   Webmasters Delcol Martine Eddy Van Zaelen De webmaster Delcol MartineEddy Van Zaelen
  Helpt U mee en stuur je ons uw boeken in ruil voor een publicatie op de site  Sponsor Site
Kasai Rencontre avec le roi des Lele Kasaï , rencontre avec le roi Prix exclusif Grâce a Congo-1960 Sans limite de temps 29.80 € frais de port inclus  -Editeur Husson
L'état indépendant du congo a la recherche de la vérité historiquecongo 1957-1966 TémoignageLes chemins du congoTussen vonk en omroep , draadloze communicatie in België en CongoLeodine of the belgian CongoLes éxilés d'IsangiGuide Congo (Le petit futé)Congo Ya Kalakala, avec mes remerciements a Mr Paul DaelmanCongo L'autre histoire, avec mes remerciements a Charles LéonardL'Héritage des Banoko , avec mes remerciements a Mr. Pierre Van BostL'année du Dragon avec mes remerciements a Mr Eddy Hoedt et Mr Peeters Baudoin

INCUBI door © Jessy Maesen

 
Mijn geprefereerde boeken van de auteur :
1 - Zoals De Zee Een Zandkasteel
2 - Een boom voel ik mij
 

Biographie Jessy Maesen:

Ik werd geboren op 22 november 1949, studeerde Romaanse filologie aan de KUL, ben getrouwd met Roger Knaepen met wie ik drie kinderen heb en woon sinds 1999 in Heers. Toen ik vier jaar was, vertrok ik met mijn ouders naar Congo. Daar leerde ik schrijven en lezen… in het Frans. Er ging een wereld voor mij open: lezen en schrijven werden een dagelijkse bezigheid. Ik had er echt nood aan om mijn eigen wereld te 'herscheppen'. Maar al die schrijfsels van me belandden steevast in een la. Tot mijn echtgenoot en kinderen mij vroegen waarom ik in het Frans bleef schrijven. Daar was ik nog nooit blijven bij stilstaan. En toen ben ik beginnen vertalen wat ik had geschreven kort nadat we in 1960 uit Congo terugkwamen: mijn herinneringen aan mijn kinderjaren (dus geen fictie). Het resultaat vonden de kinderen zo interessant dat ik daar een roman (wel fictie dus) van heb gemaakt en op hun aandringen heb ik die tekst naar de uitgeverij Zuid & Noord gestuurd. Zo werd in 1994 mijn eerste boek geboren: 'Zoals de zee een zandkasteel'. In 1996 volgde, bij dezelfde uitgeverij, 'Incubi', een wat mysterieus verhaal over mensen die energie aftappen bij hun medemensen. In 1999 gaf Zuid & Noord mijn 'Een boom voel ik mij' uit, een incestverhaal geïnspireerd door het dagboek van een van mijn leerlingen. In Antwerpen, waar we destijds woonden, staat een huis dat me toen fel intrigeerde. In 1997 'infarcteerde' (zo zeggen dokters dat!) Roger. Dat accident en dat huis zijn het vertrekpunt geweest voor de roman 'De ivoren toren' die in 2001 verscheen. In 2004 verscheen 'Marraine', mijn herinneringen aan mijn grootmoeder, een bewerking van een tekst die ik 1983 in het Frans schreef vlak na haar overlijden. Tussendoor, in 2000, heb ik samen met anderen (waaronder onze zoon Hendrik) een bundel korte verhalen en gedichten uitgegeven: 'Tropengeur en regenbogen'. In 2007 verscheen bij Free Musketeers 'In de schaduw van de moerbeiboom' een verhaal geïnspireerd door het prachtige Haspengouw, de streek waar ik woon sinds 1999. En in 2009 kwam bij dezelfde uitgever 'Bruce, 17 maanden uit mijn leven' uit, geschreven in samenwerking met mijn zus Bie: het dagboek van haar kater.

 
Alle boeken van Jessy Maesen

 

Alle boeken van Jessy Maesen

 

0

Jessy Maesen, bracht haar jeugd door in Afrika. Hier legde zij de basis “van haar latere artistieke ontplooiing. Het begon met een nauwkeurige notitie nemen van allerlei feiten en belevenissen. Zij grijpt ernaar terug voor de boeken die ze schrijft en die deels autobiografisch zijn. INCUBI, haar tweede boek, is een vlot geschreven en maatschappelijk gericht verhaal, in de ik-vorm. Een gezin kiest bewust voor een woonst in een minder riante, respectievelijk volkse buurt. De vrouw maakt kennis met omgeving en Angèle, de buurvrouw die het moeilijk heeft, hulp zoekt en meer dan alleen maar gezelschap nodig heeft. In de buurt woont ook een, migrantenfamilie waarvans Tarief de innemende jonge en mooie dochter is. Jessy Maesen, hanteert een vlotte pen.

De Antwerpse auteur weet door de directe wijze van aanspreken een boeiend verhaal aan te bieden dan ons allen heel toegankelijk, realistisch en hedendaags overkomt, rececent : Ugo Verbeke We gaan dus de heksentoer op, lachte ik tegen Karel nadat ik hem over de incubustheorie van onze vriend had verteld.. Kijk eens in de Britanica, raadde hij aan. Wat ik deed! Daar spraken ze over een middeleeuws bijgeloof dat wat enkel een nachtmerrie was aan demonen toeschreef. H

et drukkend gevoel op de borst dat ik had ervaren werd er precies beschreven.

 

Even meelezen

INCUBI Ik stopte op het einde van april mijn "dagboek" in een la, met het vaste voornemen mij niet meer bezig te houden met zulke futiliteiten. Ik heb het schrift gisteren weer boven gehaald. Ik wou enkele details verifiëren. Maarten wist immers op een subtiele manier sommige vermoedens op mij over te brengen. En alhoewel ik het nog steeds ongelooflijk vind, lijkt het er soms op dat hij gelijk had. Maar ik zal bij het begin aanvangen. De regen van april hield de hele maand mei aan. Toch lukte het mij om Angèle niet al te dikwijls over de vloer te krijgen. Ik had immers het excuus dat ik mijn handen vol had met de voorbereiding van mijn lessen, maar vooral met het communiefeest van Tom. Daar had mijn buurvrouw alle begrip voor. Bij Zarife, die ongeveer één week na haar thuis kwam, ging ze ook niet zo dikwijls. Zarife was dan ook nog niet helemaal de oude. De pijnen waren wel verdwenen, maar in haar ogen hadden de dokters gefaald: ze hadden geen diagnose kunnen stellen. Dat maakte dat ze steevast in haar betoveringtheorie bleef geloven en steeds een nieuwe aanval verwachtte. Misschien, zo dacht ik, was dat de reden waarom ze zo weinig energie uitstraalde en zich zo moedeloos voelde... En toch bleef haar echtgenoot meer thuis sinds Angèle niet meer al haar avonden bij haar doorbracht. Ik had in het huishouden een soort van regelmaat bereikt die maakte dat het huis er altijd netjes uitzag (behalve als je in detail ging kijken natuurlijk) en dat ik veel tijd voor mezelf overhield. Ik gaf m'n Franse les, ik tekende - ik heb een heleboel portretten van Angèle uit die tijd, ze zijn grotesk, maar wel gelijkend. Ik stelde ze altijd voor met helrode lippen, waarom wist ik niet, ik had alleen opgemerkt dat als ik haar lippen blauw of paars schilderde, het een monster leek. En dat vond ik haar nu ook weer niet. Ik raakte via Karel ook aan twee of drie vertalingen waar ik mijn taalpassie kon op botvieren. Ik trok af en toe naar het museum, ik las menige roman, en verdiepte me zelfs in een paar boeken over kinderpsychologie. Terwijl iedereen kloeg over de aanhoudende regen leek het wel of ik door die eeuwige druppels werd volgepropt met energie. Toen ze toch nog eens op bezoek was kloeg Angèle over haar eenzaamheid en ik probeerde voorzichtig te weten te komen waarom ze Zaife zo weinig opzocht.