Boeken Peter Verlinden.

Ze mogen niet ontbreken in uw bibliotheek

Overzicht boeken Peter Verlinden.

Boeken 2018

Ga naar boeken 2018

Rubriek Boeken Auteur : Peter Verlinden

Website Peter Verlinden : www.peterverlinden.be
Foto : Peter & Marie

30 juni is het jaar dat Congo onafhankelijk werd.

Maar de Belgisch-Congolese machtsoverdracht is onvoorbereid. Het geweld barst los. Muitende soldaten en losgeslagen bendes koelen hun frustratie op de blanke kolonialen. Paniek doet tienduizenden blanken hun tweede vaderland ontvluchten.

 

Peter Verlinden video :

VRT-journalist Peter Verlinden is net terug uit Libië. Daar kwam hij wel heel dicht bij de revolutie. Maar Khadaffi, die heeft hij niet gevonden.

Oost-Congo: meer dan verkrachtingen alleen.

Biographie :

Peter Verlinden (°Duffel, 9 juli 1957) en zoon van sonorisator en componist Pieter Verlinden, studeerde aan de K.U.Leuven Politieke Wetenschappen (1979) en Communicatiewetenschap (1983) en maakte licentiaatsthesissen over 'Extreemrechts binnen het Vlaams-Nationalisme' en 'De objectiviteit van de BRT-berichtgeving van 1960 tot 1974' (graden: telkens onderscheiding). Van 1993 tot 1995 neemt hij de universitaire studie weer op, met een 'Master of Social and Cultural Anthropology', ook aan de Universiteit van Leuven.

Zijn professionele loopbaan begint als assistent departement politieke wetenschappen aan de K.U.Leuven (Prof. Wilfried De Wachter, 1982), journalist bij Het Belang van Limburg (hoofdredacteur Hugo Camps, 1983), public relationsmedewerker bij de Belgische Boerenbond (André Smout, 1984), videoproducent voor de Standaardgroep (1985) en zelfstandig audiovisueel producent (1986). In 1987 komt hij in dienst van de BRTN-radio, eerst als journalist bij de Wereldomroep (nu: Radio Vlaanderen Internationaal), dan bij Radio 1 (Het Kraaienest, later: de Kleren van de Keizer).

Tijdens een overstap van ruim twee jaar naar het kabinet van minister van Ontwikkelingssamenwerking André Geens (1989-1991) komt hij intens in aanraking met het Afrikaanse continent. Er volgen dienstreizen naar ondermeer Zaïre (nu: D.R.Congo), Rwanda en Burundi, maar ook naar verschillende Latijns-Amerikaanse en Aziatische landen waarmee samengewerkt wordt. Terug op de BRTN (nu: VRT), nu de televisienieuwsredactie, vanaf april 1992, krijgt hij de kans om die terreinervaring ook journalistiek verder uit te bouwen. Sinds voorjaar 1993 volgt hij voor Het Journaal (Eén) en het duidingmagazine Terzake (Canvas) de situatie in (vooral) Rwanda, Burundi en (sinds 1996) Zaïre (D.R. Congo), met vele reportagereizen naar die regio. Geregeld brengt hij ook verslaggeving vanuit het gebied voor VRT-radio en verzorgt hij een langere reportage voor Panorama (TV1/Canvas) en Koppen (Eén). Sinds 1997 volgt hij ook Canada en meer specifiek de situatie in en om Québec voor de VRT-TV-nieuwsdienst. Van juli 1998 tot mei 2005 stond Peter Verlinden ook aan het hoofd van de buitenlandredactie van de VRT-televisienieuwsdienst. In die functie gaf hij geregeld lezingen in binnen- en buitenland over de aanpak van de internationale berichtgeving op de Vlaamse openbare omroep.

Peter Verlinden publiceerde al bijdragen in ondermeer De Nieuwe Maand (opiniemaandblad), Res Publica (politologisch tijdschrift), Etcetera (cultureel tijdschrift), het nieuwsmagazine Knack, de kranten Het Volk, Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen, in de magazines Kerk en Leven, Kultuurleven, Reflector, Weekend Knack, Trends, Vlamingen in de Wereld, De Standaard Magazine en MO*-Magazine. Hij wordt ook geregeld gevraagd om een opiniestuk te schrijven voor kranten als De Standaard en De Morgen en voor de website van de V.R.T.-nieuwsdienst (www.deredactie.be).

Bij Davidsfonds/Leuven verscheen in 1991 zijn eerste boek: 'Kamelen, emirs en paleizen. Arabieren aan de Golf' over de Verenigde Arabische Emiraten en Oman. In 1995 verscheen 'Hutu en Tutsi - Eeuwen strijd' (tweede druk: 1996) over de historische achtergronden van de politiek-etnische strijd in het gebied van de Grote Meren. In januari 1996 verscheen in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en NCOS-Brussel) 'Rwanda-Burundi', een beknopt overzicht van de geschiedenis en de cultuur van beide landen. In september 1999 verscheen bij Davidsfonds/Leuven 'Québec', een reportageboek met persoonlijke verhalen over het leven in de Canadese provincie Québec, met ondermeer getuigenissen van Vlaamse Canadezen en andere bevoorrechte waarnemers over de moeilijke verhouding van het eigenzinnige Quebec met het grote Canada. In december 2000: 'Oman en de emiraten aan de Golf', in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en 11.11.11-Brussel). In januari 2002: 'Weg uit Congo - Het drama van de kolonialen' (Davidsfonds/Leuven) (herziene en bijgewerkte herdruk in 2009), over de koloniale jaren vijftig, de dekolonisatie en de vlucht van de Belgen uit het onafhankelijke Congo, vanaf juli 1960, gebaseerd op getuigenissen van Belgische kolonialen en het onderzoeksrapport 'Congo 1960'. In juli 2003: 'Saudi-Arabië', in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en 11.11.11-Brussel). In oktober 2005: 'Het verloren paradijs - Kind in Congo' (Davidsfonds/Leuven) met de herinneringen van de kinderen van de kolonialen in het Congo van de jaren vijftig en hoe zij tot vandaag met die herinneringen blijven leven. Een volgend boek over de koloniale tijd, maar deze keer met de visie van de Congolezen daarop, verschijnt in april 2008, onder de titel: 'Achterblijven in Congo - Een drama voor de Congolezen ?'. Naar aanleiding van vijftig jaar onafhankelijk Congo (1960 - 2010) verschijnt in het voorjaar 2010 het historische fotoboek 'Belgisch-Kongo - 50 jaar koloniale herinneringen' en in oktober 2010 het essay 'Hoe Congolees zijn de Congolezen - De Schizofrene Congolees'.

Peter Verlinden geeft al jarenlang gastcolleges aan verschillende hogescholen en universiteiten: Erasmus-Hogeschool, HIEPSO (Kortrijk), RITS (Brussel), Universiteit Gent, C.L.T. (Leuven), Vlekho (Brussel), K.U.Leuven (Leuven). Vanaf het academiejaar 2008-2009 doceert hij het vak 'Media en internationale conflicten' aan de faculteit Sociale Wetenschappen (K.U.Leuven). Hij verzorgt ook tientallen lezingen per jaar voor diverse socioculturele organisaties, vooral over zijn boeken (erkend voor subsidiëring door de Stichting Lezen) en wordt geregeld gevraagd als moderator voor seminaries en conferenties, zeker in de sectoren ontwikkelingssamenwerking, nieuwsberichtgeving en (Centraal-)Afrikaanse dossiers.

Als vrijwilliger is Peter Verlinden sinds 1999 lid van de projectencommissie/screeningcommissie/evaluatiecommissie van 11.11.11, de koepel van de Vlaamse niet-gouvernementele ontwikkelingsorganisaties. In die functie voert hij geregeld evaluaties uit van het N.G.O.-werk met ook af en toe terreinbezoeken.

Naast zijn journalistieke werk is Peter Verlinden nog geregeld actief als audiovisueel producent in de non-profitsector. Zo werkt hij al meer dan tien jaar lang mee aan audiovisuele producties in het kader van de Open Monumentendag Vlaanderen (1996 - heden), realiseerde hij in opdracht van ondermeer UNESCO een videofilm over 'De Vlaamse Begijnhoven' (2001), in opdracht van de Norbertijnenabdij van Tongerlo een videoproductie in het kader van de ontsluiting van de abdij (2003), voor de Vlaamse Interuniversitaire Raad (Universitaire Ontwikkelingssamenwerking) een film over de rol en werking van VLIR-UOS (2008), voor Bond Zonder Naam een film naar analeiding van het vijftigjarig bestaan van de beweging (2009) en verschillende andere creaties in de socioculturele sector.

Sinds 1999 is hij vrijwilliger bij 11.11.11.

Hij heeft drie volwassen kinderen uit zijn eerste huwelijk. Met zijn huidige partner Marie heeft hij een zoon (geboren in 2013) en verwacht hij in 2017 een tweede kind.

Peter schreef ook de volgende boeken :

  • In 1991: 'Kamelen, emirs en paleizen. Arabieren aan de Golf' over de Verenigde Arabische Emiraten en Oman.
  • In 1995 verscheen 'Hutu en Tutsi - Eeuwen strijd' (tweede druk: 1996) over de historische achtergronden van de politiek-etnische strijd in het gebied van de Grote Meren.
  • In januari 1996 verscheen in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en NCOS-Brussel) 'Rwanda-Burundi', een beknopt overzicht van de geschiedenis en de cultuur van beide landen.
  • In september 1999 verscheen 'Leuven 'Québec', een reportageboek met persoonlijke verhalen over het leven in de Canadese provincie Québec, met ondermeer getuigenissen van Vlaamse Canadezen en andere bevoorrechte waarnemers over de moeilijke verhouding van het eigenzinnige Quebec met het grote Canada.
  • In december 2000: 'Oman en de emiraten aan de Golf', in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en 11.11.11-Brussel).
  • In januari 2002: 'Weg uit Congo - Het drama van de kolonialen' (Davidsfonds/Leuven) (herziene en bijgewerkte herdruk in 2009), over de koloniale jaren vijftig, de dekolonisatie en de vlucht van de Belgen uit het onafhankelijke Congo, vanaf juli 1960, gebaseerd op getuigenissen van Belgische kolonialen en het onderzoeksrapport 'Congo 1960'.
  • In juli 2003: 'Saudi-Arabië', in de Landenreeks (NOVIB-Amsterdam, Tropeninstituut-Amsterdam en 11.11.11-Brussel).
  • In oktober 2005: 'Het verloren paradijs - Kind in Congo' (Davidsfonds/Leuven) met de herinneringen van de kinderen van de kolonialen in het Congo van de jaren vijftig en hoe zij tot vandaag met die herinneringen blijven leven.
  • Een volgend boek over de koloniale tijd, maar deze keer met de visie van de Congolezen daarop, verscheen in april 2008, onder de titel: 'Achterblijven in Congo - Een drama voor de Congolezen ?'. Naar aanleiding van vijftig jaar onafhankelijk Congo (1960 - 2010) verscheen in het voorjaar 2010 het historische fotoboek 'Belgisch-Kongo - 50 jaar koloniale herinneringen' en in oktober 2010 het essay 'Hoe Congolees zijn de Congolezen - De Schizofrene Congolees'.


Weg uit Congo - Het drama van de kolonialen.

[link]

Op 30 juni is het 49 jaar geleden dat Congo onafhankelijk werd. Maar de Belgisch-Congolese machtsoverdracht is onvoorbereid. Het geweld barst los. Muitende soldaten en losgeslagen bendes koelen hun frustratie op de blanke kolonialen. Paniek doet tienduizenden blanken hun tweede vaderland ontvluchten.

Pas nu, na bijna vijftig jaar, vertellen tientallen ex-kolonialen over de pijnlijke ontnuchtering. In 1960 al riep de overheid hen op om hun gruwelverhaal te doen bij politie of rijkswacht. Het eindrapport, geschreven door een speciale onderzoekscommissie, wordt tot op vandaag angstvallig verborgen gehouden. Peter Verlinden schreef een beheerst en vrijmoedig verslag over de explosieve gebeurtenissen in de ex-kolonie Congo. Slachtoffers en getuigen komen aan het woord en geven zo een nieuwe kijk op de dekolonisatie.

De aangevulde heruitgave van Weg uit Congo bevat vele bijkomende gegevens uit het Onderzoeksrapport Congo 1960 dat nog altijd niet officieel vrijgegeven is. Voor het eerst wordt er zo uitvoerig uit dit onderzoeksrapport geciteerd! Nieuwe getuigenissen bevestigen dat zich in enkele weken tijd het grootste humanitaire drama heeft afgespeeld dat Belgen hebben gekend sinds de Tweede Wereldoorlog. Een drama waarover tot vandaag gezwegen wordt.



Achterblijven in Congo - Een drama voor de Conglezen ?

[link]

Juli 1960: Congo wordt onafhankelijk. Er komt een abrupt en overhaast einde aan 75 jaar 'le temps des Belges'. De meeste blanken vluchten in paniek het land uit. De zwarte Belgen, de Congolezen, blijven achter. Hoe willen zij hun land opbouwen? Kunnen zij het koloniaal verleden verwerken en achter zich laten? Hoe verandert Congo van een van de welvarendste staten in een van de armste in de wereld? Pas nu, een halve eeuw later, vertellen tientallen Congolese mannen en vrouwen hun verhaal. Gewone burgers, maar ook toonaangevende figuren in de Congolese samenleving. Ze waren jongvolwassenen in de jaren vijftig en beleefden de koloniale tijd heel bewust. Hun getuigenissen worden zoektochten naar onbekende en nooit eerder gebundelde herinneringen: het leven met en zonder de Belgen, het geweld en de fysieke terreur, de groeiende puinhoop, de kapotgeslagen hoop... Peter Verlinden ontdekt nieuwe verhalen en schrijft een boeiend en open verslag over het ware leven in Belgisch-Congo en de explosieve gebeurtenissen bij de ineenstorting van het koloniale bewind. Hij brengt voor het eerst de 'vergeten' verhalen van de Congolezen zelf. Een uniek tijdsdocument.


Het verloren paradijsHet verloren paradijs - Kind in Congo.

Link

'Ik ben een witte Afrikaan en ik voel me ook zo.' 'De mooiste periode uit mijn leven.' 'Het verloren paradijs.'

'Afrikawatcher' Peter Verlinden interviewt Vlamingen die nu nog bijna dagelijks leven met hun kindertijd: ze brachten die in de jaren vijftig door in (Belgisch-)Congo. Hun ouders waren privéondernemers of koloniale ambtenaren. Als kind gingen zij met hen mee of ze werden daar geboren, ze ondergingen én genoten. Want zij leefden grotendeels zonder zorgen.

De gesprekken die Peter Verlinden met de 'tropenkinderen' voert, zijn zoektochten naar haast vergeten herinneringen. De afdruk van die jaren Congo op hun ziel is nochtans altijd scherp gebleven. En ook de gevoelens en indrukken uit een tijd toen 'kolonisatie', 'kolonie' en 'kolonialen' nog geen besmeurde begrippen waren: het overweldigende welkom in de dorpen, de absolute vrijheid, het leven buiten, het respect voor de zwarten met toch de toen volstrekt evidente apartheid, de ongedwongen en gezellige feestjes onder blanke families... kortom, 'Het Verloren Paradijs'.

Een halve eeuw later bundelt Peter Verlinden markante persoonlijke verhalen en herinneringen in dit interviewboek. Met getuigenissen van o.a. Karel Vinck en Herman van Rompuy.


Het Goud van Congo

Het Goud van Congo

De Kivuprovincies in Oost-Congo, samen amper vier keer België, moeten zowat de rijkste gebieden van deze aarde zijn. De voorraden goud, diamant, coltan, cobalt... zijn eindeloos groot, de landbouwgronden vruchtbaarder dan waar ook rond de evenaar. Toch (over)leeft hier zowat de armste bevolking ter wereld. Zeker een kwart van de Kivubewoners woont nu al twintig jaar lang niet meer in zijn eigen huis, op de vlucht voor het geweld. Ondervoeding, kindersterfte en moedersterfte zijn endemisch geworden, verkrachtingen bijna routine.

Waar komt dat geweld vandaan? Wie beslist er over leven en dood aan het Kivumeer? Wat gebeurt er met die onmetelijke rijkdommen van Oost-Congo? En wat hebben wij in het rijke Westen daarmee te maken?

Het goud van Congo rijgt jarenlange persoonlijke ervaringen en getuigenissen aan bestaand academisch onderzoek. Het brengt een journalistiek relaas van meer dan twee decennia strijd om de rijkdommen van Congo. Die strijd begon in de nasleep van de Rwandese genocide en oorlog van 1994 en gaat tot vandaag onverminderd door. Maar het boek is ook een verhaal van de levenskracht van miljoenen mannen, vrouwen en kinderen in hartje Afrika, overlevers, ondanks alles.


Marie - Overleven met de Dood Marie - Overleven met de Dood

Het verhaal van Marie, toen een jong meisje, is het verhaal van de meer dan twee miljoen Rwandese vluchtelingen: eerst in Rwanda zelf, vanaf april 1994, later meer dan een half miljoen van hen op de dool in het Congolese regenwoud, vanaf oktober 1996. Hun vluchtelingenkampen in Oost-Congo werden toen aangevallen door het Rwandese regeringsleger van de huidige president Paul Kagame. Zijn militairen maakten maandenlang jacht op de vluchtelingen en moordden hen voor het grootste deel uit: meer dan 200.000 doden volgens een expertenrapport van de Verenigde Naties, het dubbele of meer volgens ooggetuigen, ook volgens Marie die als bij wonder de dood overleefde. Alle autoriteiten in de hele wereld, ook de Europese en de Belgische, waren perfect op de hoogte van het menselijk drama in de wouden van Congo. Niemand heeft ingegrepen. Het Rwandese regime, dat met internationale steun nog altijd aan de macht is, kon vrij zijn gang gaan. Dit is een van de grootste bewust ‘vergeten’ misdaden tegen de mensheid van de 20ste eeuw. MARIE BAMUTSE getuigt over haar eigen overlevingstocht en die van haar familie, over de dood van haar vader, moeder, grootmoeder, neven en nichten, tantes en ninkels, jeugdvrienden en vriendinnetjes, over het slechtste in de mens, maar ook over haar geloof dat haar de kracht gaf om te blijven leven en over die enkele helden danzij wie ze vandaag nog leeft. Haar echtgenoot PETER VERLINDEN heeft als VRT-journalist stukken van dit drama op het terrein zelf meegemaakt. Hij vult het leversverhaal van Marie aan met zijn eigen ervaringen, met getuigenissen van andere ooggetuigen en met de resultaten van het belangrijkste justitiële en wetenschappelijke onderzoek tot nu toe naar deze 'vergeten genocide'.


Belgisch Kongo - 50 jaar koloniale herinneringen

Vijftig jaar geleden kwam er een einde aan de koloniale tijd in Belgisch-Congo. De nieuwe, onafhankelijke staat begint aan een turbulente geschiedenis vol economische en sociale problemen. Toch blijft de koloniale erfenis nog steeds doorleven: talloze infrastructuurwerken, het onderwijssysteem, de gezondheidszorg, administratieve organisatie… dateren nog grotendeels uit de koloniale tijd. In ruim 120 foto’s blikt dit boek terug op de koloniale leefomgeving van 50 jaar geleden. Propagandafoto’s voor het koloniale systeem die uitpakken met de verwezenlijkingen van de kolonie, maar ook foto’s van een onbekende fotograaf die de koloniale werkelijkheid in beeld bracht. De beelden worden vergezeld van uittreksels uit originele brieven van Belgische kolonialen die het koloniale leven van toen beschrijven. De beelden en stemmen uit dit boek roepen de sfeer op van het Belgische koloniale verleden en confronteren ons met een dikwijls vergeten realiteit. Voor wie die tijd zelf beleefd heeft, biedt dit fotoboek bovendien een schat aan herinneringen.

Juli 1960: Congo wordt onafhankelijk. Er komt een abrupt en overhaast einde aan 75 jaar 'le temps des Belges'. De meeste blanken vluchten in paniek het land uit. De zwarte Belgen, de Congolezen, blijven achter. Hoe willen zij hun land opbouwen? Kunnen zij het koloniaal verleden verwerken en achter zich laten? Hoe verandert Congo van een van de welvarendste staten in een van de armste in de wereld?30 juni 1960: na meer dan 75 jaar komt er een einde aan de koloniale tijd in Belgisch-Congo. De nieuwe, onafhankelijke staat begint aan een turbulente geschiedenis vol economische en sociale problemen. Toch blijft de koloniale erfenis nog steeds doorleven: talloze infrastructuurwerken, het onderwijssysteem, de gezondheidszorg, administratieve organisatie... dateren nog grotendeels uit de koloniale tijd.

In ruim 120 Fotos blikt dit boek terug op de koloniale leefomgeving van 50 jaar geleden. PropagandaFotos voor het koloniale systeem die uitpakken met de verwezenlijkingen van de kolonie, maar ook Fotos van een onbekende fotograaf die de koloniale werkelijkheid in beeld bracht. De beelden worden vergezeld van uittreksels uit originele brieven van Belgische kolonialen die het koloniale leven van toen beschrijven. De beelden en stemmen uit dit boek roepen de sfeer op van het Belgische koloniale verleden en confronteren ons met een dikwijls vergeten realiteit. Voor wie die tijd zelf beleefd heeft, biedt dit fotoboek bovendien een schat aan herinneringen.


Hoe Congolees zijn de Congolezen?Hoe Congolees zijn de Congolezen? - De Schizofrene Congolees

Tijdens vijfenzeventig jaar Belgisch bewind in Congo werden de Congolezen doordrongen van het Belgische model, hét voorbeeld om zich naar te richten, op alle terreinen. Godsdienst, onderwijs, gezondheidszorg, administratie, politieen leger: het koloniale systeem creëerde een 'Belgique tropicale'. De 'inboorlingen' werden vakkundig ontdaan van hun identiteit, hun wensen en verlangens, gedachten en gedragingen. De blanke 'beschaving' torende hoog uit bove de zwarte 'primitiviteit'.

Vijftig jaar na de onafhankelijkheid zijn Congo en de Congolezen nog altijd niet genezen van het Belgische kolonialisme. Het blanke ideaalbeeld heeft de onafhankelijkheid overwonnen. Tegelijk slagen Congo en de Congolezen er niet in om dat ideaalbeeld te realiseren. En zo worstelt de Congolees met een dubbele identiteit: de verdrongen zwarte en de onbereikbare blanke. Die schizofrenie verklaart in grote mate het failliet van de Congolese samenleving, de armoede en uitzichtloosheid.

In dit essay graaft PETER VERLINDEN naar de wortels van de Congolese machteloosheid. Hij gaat op zoek naar de oorzaken en opent de discussie over de toekomst. Als journalist is hij gespecialiseerd in het Gebied van de Grote Meren in Centraal-Afrika. Al twintig jaar verzorgt hij de verslaggeving uit die regio.

 

Boeken melden voor de lezers van congo 1960Uw boek melden in de rubriek boeken ?

Stuur een tekst van minium 2 pagina's A4 bij voorkeur in een word document.

Stuur ook een afbeelding van je cover en achterflap van je boek via mail naar : congo-1960.

Bericht voor de uitgevers en of auteurs.

 

Boeken congo 1960Heeft U een interessant boek gelezen ?

Stuur ons uw info en of link door via mail of sociale media.

Of stuur ons uw opinie over het boek en beveel deze aan aan onze lezer van de website.

mail : congo-1960

Dat is alles ..

SiteLock
share this - partager le site - deel dit document

About Us | Contact | Privacy | Copyright | Agenda  
Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Delcol Martine