Mededeling - Avis Urome

Betreft Concerne : Herdenkingen Patrice Lumumba - Commémorations Patrice Lumumba

Logo Congo-1960

- Lettre Urome Commémorations Patrice Lumumba (A Partager via les sites sociaux, les journaux etc.)

Beste Martine, Hierbij het bericht dat ik zonet aan onze leden overmaakte.


Chers amis, Il est clair que dans le climat électoral actuel, aucune commune ne reviendra sur ses décisions à propos des commémorations Lumumba. Mais que cela ne nous empêche pas d'informer le public sur ce que cela représente vraiment.

Ci-dessous une lettre de l'UROME à propos des commémorations Lumumba. Puis-je vous demander de la répercuter à vos membres et leur demander de la répercuter à leur tour à leur carnet d'adresses.

Merci d'avance

Robert De Vrieze

Concerne : Commémorations Patrice Lumumba
Lettre a partager a vos membre eventuellement sur les site media, facebook, instagram, twitter ou autre.

Le 23 avril 2018, le Conseil communal de la Ville de Bruxelles a décidé de créer un « Square Patrice Lumumba - Patrice Lumumbasquare » avec une plaque commémorative à « l’entrée historique » du quartier de Matonge. Et comme si cela ne suffisait pas, le Bourgmestre, M. Philippe Close, qui se dit fier d’avoir suscité cette décision « courageuse », a lancé un concours pour la création d’un monument à la gloire de Lumumba.

La Place Lumumba et la plaque seront inaugurées le 30 juin, date anniversaire de l’indépendance de la République Démocratique du Congo.

A Charleroi, le Bourgmestre Paul Magnette rebaptise la rue Pastur en rue Lumumba en argumentant que « pour notre génération et les générations futures, Lumumba était un modèle de justice, d'engagement, de défense des valeurs de liberté et de tolérance ».

Si on peut comprendre que les Congolais, même s’ils sont nombreux à le charger de l'échec de l'indépendance, ne peuvent « renier » Lumumba ils doivent aussi comprendre que, vu sa responsabilité dans ce qu’il est advenu à des centaines de citoyens belges, commémorer et glorifier Lumumba en Belgique, devrait être inconcevable.

Pourquoi se soumettre aux exigences d’une minorité d’activistes inciviques dont les membres vandalisent régulièrement les statues d’un des rois de notre pays ? Un vandalisme inexistant au Congo, où les monuments datant de l’époque de la colonisation ont même été restaurés.

Prétendre en outre que ces décisions de commémoration de Lumumba permettent de tourner une page importante de l’histoire de Belgique est faire preuve de profonde méconnaissance de cette histoire.

Mais qui donc était Patrice Lumumba ?

Il n’est pas le père de l’indépendance du Congo. Le premier à la solliciter et à l’obtenir était Joseph Kasavubu.

Son soutien politique dans le pays était fort limité. Aux élections législatives de 1960, son parti, le MNC, n'obtenait que 35 sièges sur 137.
Il était détesté dans la plus grande partie du Congo.

Le discours qu’il prononça lors des cérémonies de l’indépendance fut le détonateur des mutineries et autres rébellions ayant entrainé la mort de centaines de Belges et de milliers de Congolais.
Il fut le premier Premier Ministre du Congo, poste qu’il n’a occupé que pendant un peu plus de deux mois.
Par sa gestion chaotique, son improvisation au jour le jour, son impulsivité et son absence totale de sens politique, il n’a jamais exercé le moindre contrôle sur le pays.
Cynique et dénué de scrupules, il fut rapidement abandonné par les plus éminents de ses amis. Même la plupart des parlementaires de son parti se désolidarisaient publiquement de lui.
L’opération militaire qu’il lança contre les sécessionnistes kasaiens coûta la vie à des milliers de personnes : hommes, femmes et enfants.
Avec son charisme et son pouvoir de persuasion indéniables il aurait pu faire cesser les exactions contre les Belges et contre ses concitoyens, mais il n’en fit rien.
Son impétuosité lui fit même perdre le soutien de son mentor, Kwame Nkrumah, Président du Ghana.
Sa mort fut un crime odieux et s’il y avait certes des connivences extérieures, ce sont bien des Congolais, qui, délibérément, envoyèrent Lumumba chez ses ennemis au Katanga, où l’attendait une mort certaine.
Il ne fut pas un héros du tiers-monde. Son martyre, érigé en mythe, devint le symbole rêvé de la lutte des Tiers-mondistes contre l’impérialisme occidental.
Il fut aussi la victime de la guerre froide et du chaos dans lequel le Congo fut plongé suite à la façon hâtive dont l’indépendance lui fut accordée.
Quoi qu’il en soit, Lumumba n’ayant pas du tout l’étoffe d’un homme d’Etat, reste le premier artisan du chaos dans lequel le Congo se débat encore de nos jours, près de soixante ans après l'indépendance.

Questions à nos élus.

L’initiative du Bourgmestre de Bruxelles ne serait-elle pas purement électoraliste à l'approche des élections communales ?
La décision ayant été prise à l’unanimité, serait-ce parce que les autres partis de la coalition veulent aussi une partie du gâteau électoral ? Si oui, bravo pour le courage !
Ceux qui œuvrent depuis fort longtemps pour une reconnaissance quelconque de Lumumba, ignoreraient-ils que cette décision, prise à l’unanimité, ne l’a pas été par respect de la communauté d’origine congolaise, mais pour des motifs bassement électoralistes ?
Pourquoi singularisez-vous Patrice Lumumba et ignorez-vous ses compagnons d’infortune, Maurice Mpolo et Joseph Okito ? Et pourquoi ne pas honorer toutes les victimes congolaises et belges qui ont subi un martyre analogue, voire pire ?
Honorer Patrice Lumumba en Belgique de quelque façon que ce soit, n’est-ce pas méconnaitre sa responsabilité indirecte mais indéniable, pour la maltraitance et la mort de centaines de Belges ?
Le Bourgmestre de Charleroi, M. Magnette, était-il en pleine possession de ses facultés intellectuelles quand il prétendait que « Lumumba est pour notre génération et les générations futures un modèle de justice, d'engagement, de défense des valeurs de liberté et de tolérance »?
Ignoreriez-vous que les Belges ont accueilli et intégré la quasi-totalité des Congolais qui ont demandé l’asile politique ou tout simplement demandé de vivre en Belgique ?
Vous échapperait-il que les collectifs anti-belges et anticoloniaux ne représentent ni la population belge ni la congolaise ? Et que cette minorité d’activistes anticoloniaux se rend coupable d’actes récurrents de vandalisme, qui devraient faire l’objet de poursuites pour incivisme ? Alors que les Congolais au Congo restaurent et respectent les monuments datant de la colonisation ?
Pourquoi céder aux pressions des seuls lumumbistes sans consulter aussi d’autres personnalités congolaises de la diaspora comme la fille du Président Kasavubu, Justine, et bien d’autres ?
Vous rendez-vous compte que satisfaire la demande d’une minorité d’activistes ; Belges d’origine congolaise et de Congolais et Africains réfugiés en Belgique se fait aux dépens de tous les Belges patriotes qui ont œuvré au Congo et dont plusieurs centaines de familles ont été endeuillées par la faute de Lumumba ?
Vous imaginez-vous vraiment qu’il s’agit d’un geste de réconciliation entre la population belge et la population congolaise ? Ne pensez-vous pas que cette décision pourrait, tout au contraire, opposer entre eux, les Belges et les Congolais ?
Comme si donner son nom à une place ne suffisait pas, le Bourgmestre de la ville de Bruxelles lance un concours artistique pour l’édification d’un monument à la gloire de Lumumba, financé au niveau de 100.000 Euros. Les priorités budgétaires de la Ville de Bruxelles permettent-elles pareille dilapidation des deniers publics ? Et, n’est-il pas scandaleux que, pour satisfaire une minorité d’activistes, le contribuable, d’ailleurs non consulté et probablement en large majorité opposé à cette initiative, soit obligé de financer cette fantaisie ?

Alors que le Congo subit une crise sécuritaire et humanitaire d’une ampleur sans précédent, la Ville de Bruxelles n’aurait-elle pas dû adopter plutôt une résolution qui aurait très probablement été largement soutenue par les communautés tant belge que congolaise, en baptisant un espace : « Place de la solidarité Belgo-Congolaise » ou « Place de l’indépendance du Congo » ?

Et pourquoi pas une place ou une rue de l’indépendance du Rwanda  et de l’indépendance du Burundi ?

Robert Devriese
UROME
27 mai 2018

Lire aussi l'article de Robert Devrieze : : Démythifions Lumumba


Beste vrienden, Het is duidelijk dat in het huidige electorale klimaat, geen enkele gemeente zal terugkomen op de beslissingen genomen in verband met Lumumba-herdenkingen.
Dat mag ons er echter niet van weerhouden het publiek in te lichten over hun draagwijdte.

Hier onder een brief van de KBUOL over de Lumumba-herdenkingen.
Mag ik u vragen deze over te maken aan uw leden met de vraag hem op hun beurt over te maken aan hun adressenlijst.

Hartelijk,

Robert Devrieze

Brief te verspreiden aan uw leden en of vrienden op sociale Media

Ter info lees ook het artikel van Peter Verlinden (op vrt news juni 2018 - titel : «Respect voor koning Leopold II in Congo»

Betreft : Herdenkingen Patrice Lumumba

Op 23 april 2018 heeft de Gemeenteraad van de stad Brussel besloten een “Patrice Lumumbasquare” in het leven te roepen en een herdenkingsplaat aan te brengen aan de “historische toegang” tot de Brusselse Matongewijk. Alsof dit nog niet genoeg was, heeft burgemeester Philippe Close, die zich roemt om deze zogenaamd moedige beslissing te hebben uitgelokt, een wedstrijd uitgeschreven met het oog op het oprichten van een monument ter ere van Patrice Lumumba.

Dat Lumumbaplein en de herdenkingsplaat zullen worden ingehuldigd op 30 juni, de verjaardag van de onafhankelijkheid van de Democratische Republiek Congo.

In Charleroi herdoopt Burgemeester Paul Magnette de rue Pastur in rue Lumumba met het argument dat “voor onze generatie en de volgende generaties is Lumumba een model van rechtvaardigheid, van inzet, van verdediging van de waarden van vrijheid en verdraagzaamheid”.

Hoewel vele Congolezen Lumumba verantwoordelijk stellen voor de mislukking van de onafhankelijkheid kan begrip opgebracht worden voor het feit dat zij hem niet kunnen verloochenen. Maar van hun kant moeten de Congolezen ook begrijpen dat gezien zijn verantwoordelijkheid voor wat honderden Belgen overkwam, Lumumba herdenken en verheerlijken in België ondenkbaar zou moeten zijn.

Waarom toch zich plooien naar de eisen van een minderheid van activisten, waaronder sommigen zich reeds herhaaldelijk schuldig maakten aan baldadigheden tegen standbeelden van een van onze koningen ?
Een soort vandalisme dat onbestaande is in Congo waar de monumenten uit het koloniale tijdperk zelfs in ere worden hersteld.

Bovendien beweren dat deze Lumumba herdenkingen de gelegenheid bieden om een belangrijke bladzijde van de geschiedenis van België om te draaien is deze geschiedenis grondig miskennen.

Wie was dan eigenlijk Patrice Lumumba ?

De titel van vader van de onafhankelijkheid van Congo komt hem zeker niet toe want de eerste eisen in dit verband gingen uit van Joseph Kasavubu. Deze was het ook die ze wist te bekomen.

De politieke steun die hij in zijn land genoot bleef vrij beperkt. Bij de parlementsverkiezingen van 1960 behaalde zijn partij, de MNC, slechts 35 zetels op 137. In het grootste deel van Congo werd hij ronduit gehaat.

De toespraak die hij hield tijdens de ceremonie bij de onafhankelijkheid was het sein tot een explosie van muiterijen en andere wanordelijkheden die de dood van honderden Belgen en duizenden Congolezen tot gevolg hebben gehad.

Hij was Eerste Minister van Congo, een ambt dat hij amper twee maand heeft uitgeoefend. Door zijn chaotisch bestuur, zijn dagdagelijkse improvisaties, zijn impulsief karakter en zijn totaal gemis aan politiek inzicht heeft hij nooit enige controle over het land uitgeoefend.

Cynisch en gewetenloos, werd hij al gauw door zijn voornaamste vrienden opzijgezet. Zelfs de meeste parlementsleden van zijn eigen partij keerden hem openlijk de rug toe.
De militaire operatie die hij op touw heeft gezet tegen de afscheidingsbeweging in Kasai heeft het leven gekost aan duizenden mensen: mannen, vrouwen en kinderen.

Met zijn onmiskenbaar charisma en overtuigingskracht had hij een einde kunnen stellen aan de baldadigheden tegen de Belgen en zijn eigen landgenoten, maar dan verroerde hij geen vin.

Zijn turbulent karakter heeft hem zelfs de steun van zijn mentor, Kwame Nkrumah, President van Ghana, doen verliezen.

Zijn dood was zonder twijfel een afschuwelijke misdaad. Ook al hebben er externe invloeden gespeeld, toch waren het wel degelijk Congolezen die Lumumba naar zijn vijanden in Katanga hebben gestuurd, waar hem een zekere dood wachtte.

Hij was niet de held van de derde wereld. Zijn tot mythe verheven marteldood werd het gedroomde symbool in de strijd van de derde-wereldbeweging tegen het westers imperialisme.

Ook was hij een slachtoffer van de koude oorlog en van de chaos waarin Congo werd gedompeld als gevolg van het overijlde toekennen van de onafhankelijkheid.

Desondanks blijft Lumumba, een man aan wie alle staatsmanschap ontbrak, de eerste verantwoordelijke voor de chaos waarvan het Congo van heden, bijna zestig jaar na de onafhankelijkheid, nog steeds het slachtoffer is.

Vragen aan onze verkozenen

Zou het initiatief van de Burgemeester van Brussel niet louter door verkiezingskoorts zijn ingegeven, nu de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht zijn?

Aangezien de beslissing eenparig aangenomen werd, moet dat betekenen dat ook de andere partijen in de coalitie hun aandeel in de verkiezingstaart op het oog hadden? Zo ja, bravo voor hun moed!

Zouden degenen die sinds lang ijveren voor een zekere erkenning van Lumumba dan niet weten dat deze eenparige beslissing niet was ingegeven door respect voor de Congolese gemeenschap maar enkel door laag-bij-de-grondse electorale berekening?

Waarom ook zich enkel om Patrice Lumumba bekommeren en zijn ongelukkige lotgenoten, Maurice Mpolo en Joseph Okito veronachtzamen? En waarom geen hulde aan alle Congolese en Belgische slachtoffers die eenzelfde of niet zelden nog pijnlijker lot hebben ondergaan?

Impliceert een hulde aan Patrice Lumumba in België hoe dan ook geen miskenning van zijn indirecte maar toch onloochenbare verantwoordelijkheid voor de geweldpleging tegen en de dood van honderden Belgen?

Was de burgemeester van Charleroi, de heer Magnette, wel volledig bij zijn verstand toen hij beweerde dat “voor onze generatie en de volgende generaties is Lumumba een model van rechtvaardigheid, van inzet, van verdediging van de waarden van vrijheid en verdraagzaamheid”?

Zou het u ontgaan zijn dat de Belgen onthaal en integratie hebben geboden aan ongeveer alle Congolezen die in ons land politiek asiel hebben gevraagd of althans de toelating om in België te verblijven?

Kan het u ook ontgaan zijn dat de anti-Belgische en antikoloniale actiegroepen net zomin de Belgische als de Congolese bevolking vertegenwoordigen? En dat deze activistische antikoloniale minderheid zich geregeld schuldig maakt aan vandalisme, dat aanleiding zou moeten geven tot gerechtelijke vervolgingen? En dat terwijl de Congolezen in Congo de monumenten uit de koloniale tijd herstellen en respecteren?

Waarom geeft men toe aan de druk die alleen van de Lumumbisten uitgaat, zonder de raad in te winnen van andere personaliteiten uit de diaspora, zoals de dochter van President Kasavubu, Justine, en talrijke anderen?

Geeft u er zich geen rekenschap van dat u door gevolg te geven aan de eisen van een activistische minderheid – Belgen van Congolese origine, Congolezen en andere Afrikanen die naar België gevlucht zijn – nadeel berokkent aan alle trouwe Belgen die zich in Congo verdienstelijk hebben gemaakt, waaronder honderden families die door de schuld van Lumumba in rouw werden gedompeld?

Beeldt u zich werkelijk in dat dit gebaar bevorderlijk is voor de verzoening tussen het Belgische en het Congolese volk? Vreest u niet dat deze beslissing veeleer de tegenstelling tussen de Belgen en de Congolezen kan aanwakkeren?

En alsof het toekennen van zijn naam aan een plein nog niet volstond, schrijft de Burgemeester van Brussel daarbij nog een kunstwedstrijd uit met het oog op het oprichten van een monument ter ere van Lumumba, waarvoor 100.000 euro wordt uitgetrokken. Strookt deze verspilling met de budgettaire noden van de stad Brussel? Is het geen schande dat de belastingplichtigen, die niet werden geconsulteerd en wellicht in grote meerderheid dit initiatief verwerpen, verplicht worden deze fantasie te bekostigen?

Gelet op de noodsituatie en humanitaire crisis zonder voorgaande die Congo blijft teisteren, had de stad Brussel niet eerder een resolutie moeten aannemen die een ruime steun zou genieten vanwege zowel de Belgische gemeenschap als de Congolese gemeenschap door het in leven roepen van een “Plein van de Belgisch-Congolese solidariteit” of “Plein van de Congolese onafhankelijkheid”?

En waarom geen plein of straat van de Rwandese en Burundese onafhankelijkheid?

Robert Devriese
KBUOL
27 mei 2018

Lees ook het artikel van Robert Devrieze : Lumumba demythologiseren

 

SiteLock
share this - partager le site - deel dit document

About Us | Contact | Privacy | Copyright | Agenda  

Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Delcol Martine