share this

SiteLock
L'Héritage des Banoko , avec mes remerciements a Mr. Pierre Van Bost
Les chemins du congo
congo 1957-1966 Témoignage
L'état indépendant du congo a la recherche de la vérité historique
Kasaï , rencontre avec le roi
Tussen vonk en omroep , draadloze communicatie in België en Congo
Leodine of the belgian Congo
Les éxilés d'Isangi
Guide Congo (Le petit futé)
Congo Ya Kalakala, avec mes remerciements a Mr Paul Daelman

En toen zweeg de BOLIKOKO

Autobiographische roman over de laatste koloniale jaren in Kongo en een weerzien na 50 jaar

Door Cyriel Van Meel

 

Een woord vooraf .. de Bolikoko :

De Bolikoko is een vogel uit de reeks det Toerako. Het is de grootste onder deze vogelsoort ongeveer 70 cm groot en met een gewicht van ruim 11 kg.

De wetenschappelijke naam is CORYTHAEOLA CRISTATA.

Zoals elke toerako's heeft ook deze reus in zijn soort een kleurrijkevederpracht. Merkwaardig is zijn kop en snavel in de Belgischedriekleur - Het punt van de snavel is rood, rondom de ogen geel enerboven een grote zwarte kuif.

Hij wordt de blauwe toerako genoemd. Buik en botstgedeelte gaanvan bruin, oker naar rood. De grote staart is dan weer donkerblauw.

Meestal leven deze vogels in familiegroepen van tien tot vijftien vogels - Ze bakenen een territorium af en naburige groepen ontmoeten mekaar aan de grens van de territoria.

Ze kumnen niet zo best vliegen, hun vlucht is meer een glijvlucht die dan ook lager eindigt dan hun vertrekhoogte. In de boom lopen ze heel lenig over de takken naar de top waar ze op zoek gaan naar vruchten en jonge bladeren. Een misrekende glijvlucht eindigt dan ook wel eens in de struiken beneden.

Omdat ze hoog in de kruin van de bomen zitten zijn ze moeilijk op te sporen, alleen wanneer ze over de takken rennen vallen ze op door hun grootte.

De roep van deze vogel is merkwaardig. Tijdens de warmtepiek van de dag hoor je ze niet maar s'morgens bij het opkomen van de zon kun je hun loktoep horen die uit het woud opstijgt. ..

 

LOK-LOK-LOK-LOKOLOKOLOK'

Deze roep wordt door de bolikoko van een ander teritorium overgenomen en loopt zo verder met het opkomen van de zon.

Ook 's avonds hoor je ze weer.

Hoe dikwijls heb ik niet liggend op de open stuurbrug van de boot gewacht dat de bolikokoroep zou opstijgen uit het woud tussen Lisala en Kisangani.

Hoe dikwijls heeft de bolikoko me niet verrast na een nachtelijke jacht in het machtige woud tussen Kasai en Lukeni hoe dikwiils heb ik niet vanuit de kale Kwangosavanne neergekeken op het galerijwoud in de diepte in de hoop de morgenroep te horen. Maar ook de avonden werden afgesloten door de lokloklokoloko-roep.

Zo herinner ik me nog levendig die februari-avond 1960 in Popokabaka. Ik zat met mijn pasgeboren zoontje op de barza van ons huis te genieten van de ondergaande zon boven de nseke van Tsunza.

Ik was nog bezig met het tellen van het aantal zonnevlekken uit de ellarige kosmische cyclus op de rode schijf die wegzakte achter de getuigenheuvels, als uit de Kwangovallei de bolikokoroep opsteeg.

Het was één van de laatste malen en dan nog zo dichtbij.

Na meer dan veertig jaar ben ik terug gegaan naar het land van de reuzentoerako. Ik heb weer aan de oever van de Kwango en de Wamba gestaan en geluisterd en gezocht. Vruchteloos hoopte ik dat de avondbries van ergens nog een laatste teken van zijn aanwezigheid zou meebrengen .. helaas.

De auteur.

 

Voorwoord

Meer dan veertig jaar zijn er overeen gegaan voor ik de gelegenheid kreeg om dit boek te schrijven. Ik had het geluk om de laatste koloniale jaren van Congo mee te maken en intens te beleven.

lk zag hoorde, voelde hoe de koloniale inftastructuur begon te haperen, te trillen, te schokken om uiteindelijk ontredderd stil te vallen.

Het was 1955 toen koning Boudewijn eens kwam kijken en zich kon verheugen in de lof die hem werd toegeschreven " Bwana kitoko" of zo dacht hij toch, alhoewel de massa iets anders verwoord had: " Mwana kitoko',. In de ogen van de Congolezen moet een chef en zeker een koning, een zwaar en machtig personage zíjn waar ze met ontzag kunnen naar opkijken. Maar wat zeggen ze ? Een magere, jonge, ietwat teruggetrokken bleke blanke, een.mwana( kid) . Ze vonden zijn verschijning niet mis, hij mocht r zijn in zijn wit mooi uniforn , kitoko, ( mooi).

Het was,ook de tijd van de " conscience Africaine,' en de opkomst van Abako, Balubakat, conakaq de schamierperiode waarin de ene vaste waarde na de andere op losse schroeven kwam te staan.

Het was ook de tijd dat men vanuit België kwam zeggen hoe het in Congo moest.

Ministers van koloniën , Buisseret \ Van Hemelrijck \ De Schrijver volgden mekaar op, waren nooit in Congo geweest maar kwamen hervormingen Opleggen ...............

Lees verder in het boek het zal je zeker niet ontgoochelen dit boek te lezen de stijl van Cyriel is zo leuk om te lezen het zs alsof je alles van nabij kan volgen, je ruikt als het ware de sfeer ..

Dit boek is ook in het frans verkrijgbaar

***********************************

Je kan het boek ook vinden via het museum van Tervuren

 

congo 1960 image foto sans titre