share this

SiteLock
L'Héritage des Banoko , avec mes remerciements a Mr. Pierre Van Bost
Les chemins du congo
congo 1957-1966 Témoignage
L'état indépendant du congo a la recherche de la vérité historique
Kasaï , rencontre avec le roi
Tussen vonk en omroep , draadloze communicatie in België en Congo
Leodine of the belgian Congo
Les éxilés d'Isangi
Guide Congo (Le petit futé)
Congo Ya Kalakala, avec mes remerciements a Mr Paul Daelman

 

Titel : Congo een geschiedenis

Auteur: David van Reybrouck

ISBN: 978 90 234 5866 1

Aantal pagina's: 680

Uitvoering: Paperback

Uitgever: De Bezige Bij

Prijs: € 24,90

Info wikipedia

David van Reybrouck wint AKO Literatuurprijs

David van Reycbroeck wint LIBRIS GESCHIEDENIS PRIJS

Engelse wereldrechten 'Congo' van David Van Reybrouck verkocht

Het zojuist verschenen boek Congo van David van Reybrouck heeft veel lof ontvangen in de pers. Van Reybrouck beschrijft hierin voor het eerst de verbijsterende geschiedenis van Congo, van ruim voor de komst van de ontdekkingsreiziger Stanley tot en met de invloed van China in de laatste tien jaar en de recente economische crisis. Van Reybrouck baseert zich niet alleen op zeldzaam archiefmateriaal en baanbrekend onderzoek, maar vooral ook op honderden gesprekken die hij met Congolezen voerde. Zijn ooggetuigen gaan van eeuwlingen tot kindsoldaten, van rebellenleiders tot smokkelaars, van ministers tot maniokverkoopsters. Hun verhalen heeft de auteur in zijn grote geschiedenis geïntegreerd.

Er is aan het begin van de eenentwintigste eeuw nauwelijks een roeriger natie dan Congo, het reusachtige land in het hart van Afrika, dat barst van de grondstoffen die onontbeerlijk zijn in onze moderne tijd – én van de gruwelijke conflicten. Hoe kon de vroegere, relatief rustige kolonie van België, sinds 1960 onafhankelijk, zo veranderen? David Van Reybrouck beschrijft voor het eerst de verbijsterende geschiedenis van Congo, van ruim voor de komst van de ontdekkingsreiziger Stanley tot en met de invloed van China in de laatste tien jaar en de recente economische crisis. Van 1885 tot 1908 werd het land bestierd door koning Leopold ii, die een fortuin verdiende met de exploitatie van rubber. De kolonisatie door België in de periode van 1908 tot 1960 zorgde voor industrialisatie en infrastructuur, maar werd ook gekenmerkt door paternalisme, zo niet betutteling. De onverhoedse overgang van kolonie naar onafhankelijke staat rond 1960 is een adembenemend verhaal vol idealisme en gekonkel. Het nieuwe land stortte zich in een turbulent avontuur dat steeds wilder en chaotischer werd en na tweeëndertig jaar dictatuur onder Mobutu leidde tot een van de dodelijkste conflicten sinds de Tweede Wereldoorlog. Van Reybrouck baseert zich niet alleen op zeldzaam archiefmateriaal en baanbrekend onderzoek, maar vooral ook op honderden gesprekken die hij met Congolezen voerde. Zijn ooggetuigen gaan van eeuwlingen tot kindsoldaten, van rebellenleiders tot smokkelaars, van ministers tot maniokverkoopsters. Hun verhalen heeft de auteur in zijn grote geschiedenis geïntegreerd.

Schrijver David Van Reybrouck reisde zijn vader achterna.

'Wat er in Centraal-Afrika gebeurt, is de voorbode van wat onze planeet te wachten staat'

Sinds 2003 is David Van Reybrouck (38) al een keer of tien naar Congo gereisd, hij heeft een boek klaar bij De Bezige Bij: 'Congo. Een geschiedenis'. Het regent Congoboeken nu de vijftigste verjaardag van de onafhankelijkheid nakend is, maar dit boek overklast alle concurrentie op spectaculaire wijze: het is belangrijker, intelligenter, beter geschreven, ja zelfs dikker dan alle andere.

Als ik Van Reybrouck ontmoet op zijn schrijfplek in Kuregem, de viersterrenprobleemwijk van Brussel, hebben we het eerst over de jonge West-Vlaming die haast een halve eeuw geleden daar in Congo op hem vooruitliep: Dirk Van Reybrouck, zijn vader.

(bron humo)

  • reaktie op het artikel en het boek !

    «De eerste keer dat ik naar Oost-Congo vloog, in 2007, voor een begrafenis van een vermoorde journalist dan nog, was ik er bijna geweest. Boven het vliegveld van Bukavu waren we in een onwaarschijnlijk tropisch onweer beland. De Boeing raakte maar de helft van de overstroomde landingsbaan en kon niet stoppen. Oog in oog met een ravijn die de DC-9 zeker in tweeën had gebroken, stuurde de piloot 'm dan maar een wei in: daar liepen we vast in de modder. We hadden net getankt, de fuel druppelde van de vleugels. Als je je daar dan in zeven haasten wegmaakt over de landingsbaan, onder regendruppels als marbels zo groot, en nog eens omkijkt naar dat vliegtuig met z'n wielen in de modder, dan denk je: 'Chance gehad!'»

  • «Eén keer ben ik aangehouden door de veiligheidsdiensten omdat ik Fotos nam in de buurt van een postgebouw; er was in geen dertig jaar nog een brief verstuurd, maar het gold toch als strategisch gebouw. Daar ben ik alleen weggeraakt omdat ik er met een vriend was die journalist is en die, op zondagmiddag, de minister van Buitenlandse Zaken wist te bereiken - Congo is een enorm land, maar de lijnen met de macht zijn er korter dan hier. Hij gaf zijn gsm door aan de agent voor ons, en die hoorde ik zeggen: 'Non, mon excellence, nous ne sommes pas en train de brutaliser le blanc!' Nog mochten we niet weg; dat lukte pas toen mijn vriend de hoogste in rang daar duidelijk maakte dat hij ook het nummer van president Kabila zelf had.»

  • «In Congo hebben ze materiaal voor vijf millennia 'Man bijt hond'. Én voor vijf millennia 'Phara', want ik heb het niet alleen over koddige types: je hebt daar massa's interessante, moedige, genereuze, kleurrijke mensen.»

  • «We hebben nu zoveel koloniale schaamte dat we een beetje onder de mat vegen wat de Belgen allemaal hebben gerealiseerd, zeker na de Tweede Wereldoorlog. Ik kan me voostellen dat we over tien of twintig jaar anders zullen denken over wat er bereikt is in de infrastructuur, het onderwijs, de gezondheidszorg. En allemaal met geld uit de Congolese mijnen zelf, laten we wel wezen.»

  • «Karel De Gucht had in zijn analyse volledig gelijk en in zijn strategie volledig ongelijk. En dus heeft Karel De Gucht niets betekend voor de Congolezen. De Gucht dacht dat hij een cordon sanitaire rond Kabila kon leggen, maar in feite heeft Kabila een cordon rond De Gucht gelegd. Slechts één Congolees is spontaan tegen mij begonnen over De Gucht, en dat was rebellenleider Nkunda: hém kwam het goed uit dat óók De Gucht kritiek had op Kabila.»