SiteLock
Livre du mois Le Petit futé Kinshasa 14,95 € Communiqué de presseGuide Kinshasa 2017 (petit futé)Neocity
Boek van de maand Zoon in Congo 15% korting + gratis verzending Zoon in Congo Lanoo Uitgeverij
   Webmasters Delcol Martine Eddy Van Zaelen De webmaster Delcol MartineEddy Van Zaelen
  Helpt U mee en stuur je ons uw boeken in ruil voor een publicatie op de site  Sponsor Site
Kasai Rencontre avec le roi des Lele Kasaï , rencontre avec le roi Prix exclusif Grâce a Congo-1960 Sans limite de temps 29.80 € frais de port inclus  -Editeur Husson
L'état indépendant du congo a la recherche de la vérité historiquecongo 1957-1966 TémoignageLes chemins du congoTussen vonk en omroep , draadloze communicatie in België en CongoLeodine of the belgian CongoLes éxilés d'IsangiGuide Congo (Le petit futé)Congo Ya Kalakala, avec mes remerciements a Mr Paul DaelmanCongo L'autre histoire, avec mes remerciements a Charles LéonardL'Héritage des Banoko , avec mes remerciements a Mr. Pierre Van BostL'année du Dragon avec mes remerciements a Mr Eddy Hoedt et Mr Peeters Baudoin

Wist U Dit : 2016-2017

en als U ... mee Palavert onder de Baobab ... dan kan men over van alles palaveren

wat zou u ons vertellen?

 

 

De scarabee is de logo van congo-1960.be.

 
De Scarabee wordt gezien als het symbool van wederopstanding en onsterfelijkheid vanwege de vergelijking met de dagelijkse opkomende zon. Het symbool is ontleed aan een in Egypte veel voorkomende kever, die haar eitjes in een balletje mest legt. Doordat de kever deze bal voor zich uit rolt werd deze beweging vergeleken met de zon in zijn omloop langs de hemel. Het begraven van de bal was symbolisch de ondergang van de zon, waaruit met elke zonsopgang nieuw leven voortkomt.
Zo werd de scarabee, wat letterlijk betekent 'tot leven komen', in verband gebracht met vernieuwing, wederopstanding, onsterfelijkheid, potentie, voortplanting en wijsheid. Vanwege de ronde vorm werden de mestballen in verband gebracht met de zon en daarmee met Chepri, de god van de opkomende zon die als het ware iedere dag een nieuwe zon schiep. Omdat de bal levende kiemen bevatte, die zich in de hitte ontwikkelden tot kevers, werd het ook het symbool van de vruchtbaarheid en scheppingskracht.
Zo zouden ook de twee helften van de scarabee onze linker- en rechterhersenhelft vertegenwoordigen. De linker heeft te maken met het denken, de rechter met het gevoel. Wanneer we deze twee helften goed hebben ontwikkeld en ze in balans zijn, handelen we vanuit onszelf en onze eigen kracht.
9 

Het zou fijn zijn indien ik af en toe hulp krijg.

 Als iemand me zou kunnen helpen door enkele artikelen na lezen voordat ze worden gepubliceerd neem in dit geval contact met Martine

 

5 January, 2017

L'évolution des transports à l'ONATRA durant les années 1960 à 1977

 © par André LEDERER

Resumé a lire sur le document pdf (115page)

Deze verhandeling behandelt de evolutie van het vervoer door de verscheidene afdelingen van de ONATRA sinds de onafhankelijkheid bij middel van diagrammen. Aansluitend bij twee vroegere verhandelingen, ontleedt de auteur in detail de resultaten van 1970 tot 1977, de situatie ontledend van elke afzonderlijke bijrivier. De oorzaak van het verval van het vervoermiddel, is het gevolg van het verval van het wegennet, de sleet op het materieel, het gebrek aan wisselstukken, het gebrek aan discipline bij de bemanning, het leveren de laatste jaren van niet aangepast materieel, het te kortschieten van de Afrikaanse kaders op administratief en technisch vlak. De auteur wenst een efficiënte technische bijstand om de toestand te saneren.

Januari 4 January, 2017

Lanbouwers in Congo

De Grote Depressie in de jaren 1930 legde de kwetsbaarheid van de koloniale economieën pijnlijk bloot. De koloniale overheid nam enkele maatregelen die op korte termijn de effecten van de crisis moesten verzachten, zoals een aanzienlijke vermindering van de transportkosten en de creatie van een tijdelijk Fonds voor Landbouwkrediet, maar meer diepgaande veranderingen drongen zich evenzeer op.

De toenmalige agrarische exploitatiewijze, die weinig zuinig omsprong met de beschikbare grondstoffen en arbeidskrachten, bleek immers stilaan onhoudbaar te zijn. Bovendien leek de economische crisis een minder zware impact te hebben op Britse koloniën zoals Goudkust en Oeganda waar de agrarische productie vooral in handen was van inheemse producenten. Op 25 juli 1933 verwoordde kroonprins Leopold in de Senaat zijn visie op een vernieuwd landbouwbeleid.

De kroonprins hekelde de lacunes in de agrarische koloniale politiek en uitte kritiek op het feit dat de experimentele stations te zeer de nadruk legden op het commerciële aspect.

Hij pleitte voor een meer wetenschappelijk onderbouwde agrarische exploitatie, die centraal moest worden aangestuurd door een wetenschappelijk onderzoeksinstituut. Zijn betoog was sterk geïnspireerd door zijn bezoek aan de plantages van de Nederlandse kolonies Java en Sumatra in 1930, waar hij onder de indruk was geraakt van de gehanteerde wetenschappelijke en "meer rationele" methodes.

Bovenal bepleitte de kroonprins de emancipatie van de Congolese boeren. Zij moesten het recht krijgen om grond te bezitten, zodat ze zich ten volle als zelfstandige landbouwers konden ontwikkelen en zo konden bijdragen tot het verder optimaliseren van de landbouweconomie. Op 22 december 1933 werd de opvolger van de Regie, het Nationaal Instituut voor de Landbouwkunde in Belgisch-Congo (NILCO) of Institut National pour l'Étude Agronomique du Congo belge (INÉAC), officieel opgericht per Koninklijk Besluit. Op 23 maart 1934 trad het instituut officieel in werking. Kroonprins Leopold was de eerste voorzitter van het instituut.

Lees meer via deze link

December 9, 2016

Nationale bank museum

 

Lees ook artikel in het frans van 1934 (link)

Eind 19de eeuw werd Congo, een gebied 80 maal zo groot als België, het persoonlijke bezit van koning Leopold II van België. Na de Conferentie van Berlijn in 1885 werd Leopold II internationaal erkend als soeverein van de Congo Vrijstaat. Dit betekent dat hij absoluut alleenheerser werd van deze Vrijstaat, de soevereiniteit was namelijk volledig geïncarneerd in de persoon van de koning. De Belgische regering zat op dat moment niet te wachten op een kolonie en mengde zich aldus niet in Congolese aangelegenheden.

Deze koloniale invasie en bezetting verliepen niet zonder slag of stoot, sommige Congolese historici durven spreken over een «dertigjarige oorlog». Dit is een belangrijke invalshoek. Immers, al te veel werd deze periode afgeschilderd als een periode van vreedzame kolonisering, alsof de Congolese bevolking stond te applaudisseren bij de aankomst van de koloniale troepen. De Congolese economie was vóór de kolonisatie geen geldeconomie, wat niet wil zeggen dat er geen handelsactiviteit bestond, wel integendeel. Er waren lokale markten en sommige producten werden zelfs internationaal verhandeld.

De inwoners maakten gebruik van ruilhandel voor de meeste economische transacties en evenzeer van goederengeld, zoals de koperen Katangakruisen en de mitako, een koperen draad van ongeveer 50 cm. Het aanvaarden van muntgeld als betaalmiddel was voor de bevolking dan ook geen makkelijke opgave.

Vandaar dat deze periode wel eens omschreven wordt als «la bataille du numéraire»; zo zouden sommige Congolezen zelfs hun ticket voor de Chemins de Fer des Grands lacs Africains betalen met kippen, omdat een kip een gebruikte ruileenheid was.

Ongeacht de te voorziene moeilijkheden met het gebruik van munten en biljetten als betaalmiddel, besliste Leopold II om ze toch in te voeren. Het monetair systeem van de Vrijstaat werd vastgelegd door het koninklijk decreet van 27 juli 1887 waarbij de Congolese frank gelijk stond aan 1/3100ste van een kilo van 9/10 fijn goud. Het decreet voorzag in de aanmunting van 20 frank in goud, van 5, 2 en 1 frank en 50 centiem in zilver en van 10, 5, 2 en 1 centiem in koper met een gaatje in.

Bij decreet van 27 augustus 1906 werden ook nog kopernikkelen stukken van 20, 10 en 5 centiem ingevoerd, eveneens met een gaatje in het midden. Het goudmuntstuk van 20 frank werd nooit geslagen en is dus nooit in omloop gebracht. Alle andere denominaties werden wel in omloop gebracht. De zilverstukken werden geslagen met op de voorzijde het portret van Leopold II erop met daarrond het omschrift LEOPOLD II R. D. BELG. SOUV. DE L'ETAT INDEP. DU CONGO. (bron nationale bank musuem lees hier verder : http://www.nbbmuseum.be/

November 15, 2016

 

Oktober 15, 2016

Een interessant artikel d.d. 1959, gevonden tussen een antiek boekje downloaden via pdf document.

 

Congo telt officieel 26 provincies

 


 

Tussen 1885 en 1892 werden in Congo 55.300 olifanten gedood voor hun ivoor (bron Lucas Tessens zie mers antique steeds leuke informatie op de website en zoek je boek ook via de website van Lucas)

Vanaf 1889 had de haven van Antwerpen een groeiend aandeel in de ivoorhandel en dat ten nadele van London en Liverpool. Deze tabel was bedoeld om in 2007 in het Jaarverslag 'Onroerende Voorheffing' te worden gepubliceerd in de historische bijlage 'Fortuin en Confrontatie', maar de vertegenwoordiger van de Vlaamse Overheid gaf om onduidelijke redenen geen toestemming om de tabel te publiceren. Wij betreurden deze beslissing. Tot op vandaag worden er in Afrika olifanten afgeslacht. Hun slagtanden worden illegaal geëxporteerd naar de Aziatische markten. CNN en talrijke waarnemers hebben deze illegale handel, die in handen is van de georganiseerde misdaadkartels, aangeklaagd. Vaak zijn de controle-organismen onderbemand. De strooptochten vinden ook plaats in de nationale parken.


 
 
Baobab,Superfruit uit Afrika.

Meer vitamine C dan in sinaasappels.

Steeds vaker verschijnen er bijzondere vruchten op ons bord, boordevol gezonde voedingsstoffen: superfruit.

Na gojibessen en mangosteen is baobab het nieuwe superfruit.

Althans bij ons.

Afrikanen eten het namelijk al eeuwenlang.

Wat is het, waar komt het vandaan en waarvoor kun je het gebruiken?

De baobabboom of apenbroodboom is de dikste boom ter wereld en groeit op de Afrikaanse savannes; van Namibië tot aan Mozambique en Zuid-Afrika.

Hij wordt in Afrika veel in parken aangeplant en ook in andere werelddelen zien we de boom steeds vaker.

Eigenlijk is het geen boom maar een vezelplant.

Ze kunnen tot wel 120.000 liter water opslaan en kunnen daarom overleven op de droge savannes.

Volgens deskundigen kunnen ze meer dan 1000 jaar oud worden.

De baobabboom is één van de belangrijkste voedselbronnen in het droge Afrika waar verder niet veel groeit.

Hij wordt niet voor niets de 'Tree of Life' genoemd.De lokale bevolking gebruikt de bladeren en vruchten al duizenden jaren vanwege het hoge gehalte aan voedingsstoffen.

Ze eten ze vers of gedroogd. Het pulp van de vruchten bevat veel vezels, die gebruikt worden om pap of brood van te maken (vandaar de naam apenbroodboom). Baobabfruit is heel voedzaam en zit boordevol vitamines, antioxidanten en mineralen. De vruchten bevatten bijvoorbeeld meer vitamine C dan een sinaasappel.

Juist vanwege dat hoge gehalte aan voedingsstoffen wint de vrucht ook in onze contreien aan populariteit. Bij ons is baobab nauwelijks vers verkrijgbaar. Wij moeten het daarom doen met poeder en tabletten.

Door de vezels geeft het snel een voldaan gevoel. Het wordt ingezet als onderdeel van een caloriearm dieet en als dagelijks voedingssupplement bij sport, vermoeidheid of een hoge bloedsuikerspiegel.

Het vruchtvlees van de baobabvrucht bevat: zes keer meer vitamine C dan sinaasappels zes keer meer antioxidanten dan zwarte bessen twee keer meer antioxidanten dan gojibessen twee keer meer calcium dan melk zes keer meer kalium dan bananen meer ijzer dan rood vlees meer vezels dan vruchten als appels, abrikozen of bananen (zie ook artikel op de franse versie van de site)

 


 

De Menselijke Zoo: hoe stereotypen worden misbruikt

 

De Stad Gent betreurt de vele Congolese slachtoffers omgekomen ten tijde van Kongo Vrijstaat." Die zin komt op een bordje aan het standbeeld van Leopold II in het Zuidpark. Na jaren protest geeft de Stad eindelijk toe aan de vraag om een excuusbordje. Lees meer hierover op het internet.

 

Maar wist U dat er niet alleen een congolese menselijke zoo in Tervuren was maar er ook in 1913 , te Gent een wereldtentoonstelling werd georganiseerd met Philipijnen en Senegalezen ? Hiervoor verontschuldigde zich ook de Gentste Burgemeester zich voor in het voorjaar van 2016.

Lees hier meer over via deze link (out site)

Maar in Antwerpen kan je vanaf heden een theaterstuk bekijken : Tom Lanoye schreef hierover het volgende :

«Een theaterproductie zoals ik nog niet eerder heb gezien... Een geïmproviseerd jazzconcert. Het was één van mijn strafste ervaringen in het theater - Tom Lanoye“»

meer weten ? kijk dan eens hier of hier site van Antwerpen

 


 

 
Foto van : Herzekiah André Shanu (°1858 - †1905)

 

Eerste zwarte fotograaf in Congo

(zoek via google zeer interessant om te lezen en weten)

 

Eind 1900 werd een rubberopzichter van de Anversoise vermoord. Er werd een strafexpeditie georganiseerd onder luitenant Braeckman, geassisteerd door Anversoise-agenten Loumaye en Caudron, die zes maanden zou duren. Rond Bobadi richtte ze een slachting aan waarbij 300 Ngbaka de dood vonden. In de gedestabiliseerde regio stuikte de rubberoogst ineen. Caudron bleef de bevolking bestoken, hoewel hij zelf geen agent van de Vrijstaat was.

Om die reden vroeg de nieuwe commandant van de Force Publique, Vandersleyen, in maart 1903 om hem te vervolgen. De gouverneur-generaal stond dit toe en er volgde een proces in Boma. Dit werd gevolgd door de Britse zakenman Shanu Hezekiah Andrew.

Hij lichtte Edmund Dene Morel in die over de zaak berichtte in zijn West African Mail. De verdediging van Caudron voerde aan dat Caudron niet meer schuldig was aan de moorden dan aan deze die gevallen waren bij andere strafexpedities van de Vrijstaat of van de Anversoise. Deze waren altijd verlopen in volle openheid en er werd zelfs getrouw verslag van uitgebracht. Volgens Arthur Conan Doyle bleek hieruit hoezeer de Vrijstaat verweven was met criminele activiteiten. Niettemin werd Caudron op 12 januari 1904 veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf. In beroep werd dit herleid tot 15 jaar (15 maart 1904). Begin september 1907 kwam hij vrij. (bron wikipedia)

Maar wie was de zakenman Shanu ? In het tijdschrift van Vlaamse Stam leest men er dat hij een afrikaan was en de eerste zwarte fotograaf die actief was in de streek van Boma ! vanaf de jaren 1890 trokken er rondreizende afrikaanse fotografen in Congo van dorp tot dorp ! Hij was de eerste afrikaanse professionele inheemse studiofotograaf in Congo!

Van 1884 tot 1893 werkte hij in de administratie van de "Association Internationale du Congo" en werd zelfs onderdistrictcommissaris in BOMA U kan zijn foto's ook hier bekijken , Het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika bewaart een zestigtal aan Shanu toegeschreven foto's onder de vorm van glasplaten en clichés.

Herzekiah André Shanu (°1858 - †1905) collectiedatabank Afrika Museum

 
Wist U dat de eerste Belgishche landbouwkoloniste toekwamen tussen 1910-1920 ?
 

32 kolonisten werden toen naar Katanga gestuurd door de overheid.

(kolonist is een onafhankelijk migrant dus ze waren geen functionarissen noch aangeworven door of in dienst van een bedrijf!)

 

Tropenhelmen in Congo - Herkomst ?

 

 

In een interview met L'Echo (20151214) kwam Defrance met de volgende verrassende verklaring: "Après la question royale, Lilian continue à jouer un rôle de conseillère. Dans ses lettres, le roi Baudouin sollicite constamment l'avis de Léopold et de Lilian. Baudouin se rend compte aussi qu'il leur est difficile de rester en retrait. C'est pourquoi il envisage, pour eux, une fonction au Congo. En 1957, il est question de créer une fondation, Pro Africa, qui passera même au 'Moniteur', avant de se heurter au veto des politiques. L'idée de Baudouin est de confier à Léopold et Lilian le rôle de souverains d'un Congo indépendant. Un peu comme la reine d'Angleterre dans les pays du Commonwealth." Het valt nog te bezien welk bewijs voor die bewering wordt geleverd.

Verder leest men er ook het volgende :

Geen collectieve Belgische schuld in Congo : In een aandoenlijke column (DS, 20151217) pleiten beide groene jongens voor een Belgische verontschuldiging voor het koloniaal verleden. Zij schrijven: 'Het leven van de Congolezen was in Belgische ogen zo weinig waard dat het niet uitmaakte hoeveel van hen je precies doodde.' Ik vraag me dan af: in wiens Belgische ogen? En verder: 'Ook al is het jaren geleden, de wonden zullen maar helen als we onze verantwoordelijkheid openlijk toegeven, onze fouten officieel veroordelen.' Ik vraag me dan af: onze verantwoordelijkheid? onze fouten? Wat een kletskoek is dit toch! Moeten we op die manier een debat openen? De Belgen zouden zich dus als volk moeten verontschuldigen voor wat een koning en een klein aantal bedrijven in de 'Etat Indépendant du Congo' - het latere Belgisch Congo - hebben aangericht. Ik pas daarvoor. Jean Ferrat begreep het heel goed toen hij zich uitsprak over de geschiedenis van Frankrijk: "Celle qui paie toujours vos crimes vos erreurs." Het volk dat altijd opdraait voor de misdaden en de fouten van de groten. Een echt debat zou kunnen starten met het aanduiden van de echte verantwoordelijken en het benoemen van hun drijfveren. Daarna zou de Belgische overheid het rapport kunnen overhandigen aan het Congolese volk. Maar natuurlijk ligt dat te gevoelig. Men moet dan het systeem van uitbuiting en moorddadig winstbejag aanklagen. En dat bestaat nog steeds, hier en ginder. Wat De Lille en Hellings - wellicht zonder het zelf te beseffen - voorstellen is niets minder dan het goedpraten van het moto 'privatisering van de winsten, collectivisering van de lasten', in dit geval 'privatisering van de winsten, collectivisering van de morele schulden'. Dat is oneerlijk en de Congolezen hebben er geen boodschap aan. Misschien moeten deze jongens eens het boek van Emile Vandervelde uit 1911 lezen. Daarna kunnen ze zich afvragen waarom onze hooggeleerde historici tussen 1918 en 1985 (Delathuy, Vangroenweghe en later Hochschild) hun mond niet meer open deden over de wantoestanden in Congo of er in een cirkel omheen liepen.

Ik citeer Lucas : “Het wordt tijd dat het Westen inziet en erkent dat de kolonisering geen zaak was van inpalming van gebieden door Europese staten en de USA, maar door industriële 'global players' die uit waren op de grondstoffen en energiebronnen. Zij bedienden zich van het militaire apparaat, de veiligheidsdiensten, de administratie en de vlag van de koloniserende staat om hun positie te vestigen en te consolideren. Dat was zo in het Midden-Oosten. Dat was ook zo in Congo en in geheel Afrika en Latijns-Amerika. Tot op vandaag.”

Bron van min vriend Lucas Tessens zijn site is te bezoeken via deze link http://www.mers.be en je kan er je boeken kopen vraag of hij een exemplaar bezit die U zoekt

 


 

Gelezen zie Internet link :

 

De Droogmanshoeve, ook gekend als 'Het Kasteeltje' aan de Korspelheidestraat 171 in Koersel is afgebroken.

Zoals hij voorheen reeds in Kongo een experimentele boerderij had laten bouwen, zorgde hij ook in Stal voor enkele moderne volkshoeven. Hij kocht er enkele, andere liet hij bouwen of verbouwen. Elk van deze boerderijen werd door een andere pachter uitgebaat en gedurende lange tijd werden 5 van zijn boerderijen door 4 broers en een zuster uitgebaat.

 

 

 


De Congolese Mars

De missieliederen hebben, hoe kan het ook anders, voornamelijk betrekking op de vroegere kolonie, Congo. Naast de "Marche congolaise", een pianocompositie van Antoine Gilis, bevat de collectie onder andere "De kleuterkens van Congoland" op tekst van P. Symphorianus en gecomponeerd door P. Quirinus Jacquens, twee Vlaamse minderbroeders. In sommige religieuze instituten, zoals bij de missionarissen van het Heilig Hart, werd muziek componeren zelfs als een vorm van apostolaat beschouwd, als een manier om de westerse en niet-christelijke culturen dichter bij elkaar te brengen. Zo componeerde Alfons Walschap, broer van Gerard Walschap, in de jaren 1930 een kerstoratorium, vijf Bantoemissen en een bundel Latijnse motetten in het Congolees. Naast de misliederen, kerst- en Marialiederen en missieliederen zijn er ook themaliederen in de collectie aanwezig. Zo werden er liederen gewijd aan bekende missionarissen, zoals pater Damiaan (Damiaanlied van Arthur Meulemans op tekst van J. Simons) of aan indringende gebeurtenissen, zoals de Groote Oorlog (1914. Naar de Oorlog, tekst van Carlos Danneels, getoonzet door Gustaaf van Melle). (Bron Kadoc Leuven)

 


 

De Koloniale Tuin ligt naast het Koninklijk Park van Laken.

Koning Leopold II kocht de tuin in 1905 om er zijn exotische planten uit Congo in onder te brengen. De serres van Stuyvenberg waren daar toen te klein voor geworden.

Ingang: Sobieskilaan, Witte-Acacialaan, Ebbebomenlaan

Open: het hele jaar

Aan de ingang van de Koloniale Tuin (Sint-Lambertusplein) liet Leopold II een cottage in Normandische stijl bouwen naar plannen van architect Haneau. Het terrein werd later eigendom van de Belgische staat. Resultaat: de exotische planten verhuisden naar de Plantentuin van Meise. In de Koloniale tuin werden voortaan bloemen gekweekt voor officiële manifestaties, zoals voor Expo 58. In 1964 werd de tuin een openbaar park, dat in 1978 een volledige restauratie kreeg. Vandaag ligt het op een groene wandelroute die van de Heizel naar het Laarbeekbos leidt.

Net onder de Koloniale Tuin ligt het Sobieskipark, dat vroeger eveneens deel uitmaakte van de koninklijke tuinen van Leopold II. (bron : zie website stad brussel)

 


 

Getuigenissen van een koloniaal (Boek uitverkocht en was in eigen beheer)

 

Ik meen dat we hier niet mogen spreken over hongerlonen schrijft de auteur in zijn boek "Getuigenissen van een Koloniaal" :

 

Heeft U ook een boek geschreven als koloniaal in eigen beheer ?

Laat het ons weten aub , het zijn net die boeken die voor de website een meerwaarde betekenen laat uittreksels van uw boek hier plaatsen , dit is een oproep aan de kinderen van kolonialen

 

Hongerlonen voor de Congolezen ? zie ook pdf uittreksel boek 6 pagina

 

Deze cijfers zijn er gekomen naar aanleiding van een artikel ik Pallieterke .. 28 april 1960 ! (titel artikel pallieterke : vrij en zoet) er werd in dat nummer beweerd dat een congolees amper 10 euro per dag loon kreeg !

 


 

In 1960 werden de provinciale- en parlementsverkiezingen,

Zoals overal het geval is, voorafgegaan door de daarbij horende politieke meetings.

Op een avond waren de blanken van Luena uitgenodigd op de uiteenzetting van één der kandidaten. Wie nam daar het woord in naam van de CONAKAT (partij van Moïse Tshombe)?

Onze vroegere schatbewaarder van de USSIK te Kolwezi die we hadden ontslagen omdat hij de kas leeggeroofd had. Het was echter niet het gepaste ogenblik om dergelijke kleinigheden ( l) aan het licht te brengen later werd hij nog verkozen ook.

De blanke staatsagenten kregen instructies voor tijdens de verkiezingen. Het werd hen goed op het hart gedrukt niet tussenbeide te komen, ze moesten optreden als waarnemers, geenszins als arbiter.

De waarnemers moesten dan ook machteloos toezien hoe op vele plaatsen zwarten verplicht werden hun stembrief in een welbepaalde bus te steken. Aangezien het grootste gedeelte van die mensen niet kon lezen werd er op die bepaalde “democratische" stembus een kleur of een bloem aangebracht.

Op 5 juni 1960 slaagde Lumumba erin een eerste muiterij onder de militairen te voorkomen in het Leopoldkamp (Leopoldstad) door iedereen in één klap met  één graad te bevorderen. Op dat ogenblik bestonden er dus in heel het leger geen gewone soldaten meer !

Een paar weken later, precies op 23juni 1960, werd Joseph Kasa-Vubu aangesteld als president en Patrice Lumumba als eerste minister. De officiële benoeming, die gepaard zou gaan met groots opgevatte feesten, werd vastgesteld op 30 juni 1960, dag van de onafhankelijkheidsverklaring.

Ondertussen was de onrust bij vele blanken ten top gestegen. Hoe zou dit aflopen? Zouden de negers elkaar uitmoorden? Hiervoor waren wij toch ook verantwoordelijk ? Zou  de massa zich niet gaan richten tegen de blanken? De magische kracht van de blanke was nu gebroken, zou daar geen misbruik van gemaakt worden?

Wat had men op internationaal vlak beslist? We waren er immers van overtuigd dat de grootmogendheden aan de touwtjes trokken en zich niet bekommerden om het leven van die enkele blanken in Kongo. Amerika was geïnteresseerd maar anderzijds hadden verschillende vooraanstaande zwarten een opleiding genoten ....

 


 

Oncologie in Congo: een pril begin

 

Na dr. Thérèse Biselele (PhD in 2014) is dr. Gertrude Luyeye de tweede Congolese arts die een doctoraat behaalde aan de KU Leuven met steun van het Marc Vervenne Fonds. Op vrijdag 16 januari verdedigde dr. Luyeye haar doctoraat met als titel "Breast Cancer in the Democratic Republik of Congo: Awareness, Diagnosis and Treatment in a Country with Limited Resources". Luyeye is radiologe in het Algemeen Provinciaal Referentiehospitaal van Kinshasa ("Mama Yeyo") en werkleider aan de Université Kasa-Vubu in Boma. Ze heeft onder andere pionierswerk gedaan op het vlak van digitale radiologie in Congo en organiseerde diverse symposia over medische beeldvorming in Kinshasa.

Tijdens haar stageperiodes aan de KU Leuven kreeg ze interesse om zich verder te specialiseren in de screening van borstkanker en om in Kinshasa een onderzoek te starten naar de mogelijkheden voor het vroegtijdig diagnosticeren ervan. Borstkanker komt minder voor bij de Afrikaanse bevolking dan in Westerse landen, maar de mortaliteit is ongeveer gelijk, de tumoren zijn agressiever en de incidentieleeftijd is jonger. Vrouwen komen meestal ook in een laattijdig stadium bij een arts terecht, waardoor de kans op genezing klein is. Samen met promotor prof. Eric Van Limbergen en de copromotoren prof. Guy Marchal en prof. Chantal Van Ongeval heeft de gepromoveerde onderzocht welke behandelingen het meest zinvol en efficiënt zijn bij het opstarten van een therapie in de Congolese context.

Ondertussen werd er al een screening- en behandelingscentrum opgericht in Congo. Ook kregen verscheidene medewerkers van dr. Luyeye in Leuven dankzij de Alumnivereniging voor Ontwikkelingssamenwerking een opleiding in mammografie en echografisch onderzoek. Ondersteund door een ploeg experten begon dr. Luyeye aan een eerste descriptieve studie van borstkanker in Congo. Aan de hand van grootschalige mediacampagnes en sensibiliseringsacties kon ze de eventuele aanwezigheid van tumoren onderzoeken bij een vierduizendtal vrouwen. Verder mammografisch en echografisch onderzoek bracht regio-specifieke eigenschappen van borstkanker aan het licht, alsook multipele cofactoren voor de laattijdige detectie ervan.

Om het lot van vrouwen met borstkanker in Congo te verbeteren, werd de ngo REPOS ("Regard pour un Sein Sain") opgericht.

 


Koloniaal ?

Dat exotisch aandoende gebouw staat te verkommeren aan spoorlijn 75 (Gent-Rijsel) waar de verbreding begint met al die sporen en gebouwen die het goederenstation Kortrijk-Vorming 'vormen'. Vroeger noemde men dat de Congostatie.

De oorsprong van de naam is twijfelachtig. Is het omdat daar ooit marchandise uit de kolonie Belgisch Congo werd aangevoerd? In de nabijgelegen Zandstraat was er voor de Eerste Wereldoorlog een café Au Congo. Is het station genoemd naar het café of omgekeerd? Wie zal het zeggen?

Spoorlijn 75 werd geopend in 1842. Het vormingsstation, waar goederenwagons tot treinen worden aaneengeregen, werd tussen de Marksesteenweg en de spoorlijn aangelegd in 1883.

Het ranke gebouw met zijn zonnehoeddak zal wel later zijn gebouwd. Met zijn veranda-achtige bovenverdieping lijkt het mij een seinhuis, het seinhuis van de Congostatie. Wie kan mij melden wanneer het buiten gebruik is gesteld? Vroeger waren er in België niet minder dan 368 seinhuizen. Binnenkort resten er nog 31. In Kortrijk is men een hypermodern nieuw seinhuis aan het bouwen in de Doornikselaan waar tot voor kort het postgebouw Kortrijk X stond.

Tussen de Marksesteenweg en Markebekestraat en de Pottelberg heeft de NMBS ettelijke hectaren grond liggen. Als Kortrijk nog ergens ontwikkelings-(inbreidings-)mogelijkheden heeft voor in de toekomst, is het wel daar. Maar laat ons eerst iets maken van Kortrijk-Weide, die andere spoorweggronden die de stad aan het opkopen is. Achter de Marksesteenweg staan diverse spoorweggebouwen en installaties opgesteld bij de waaier van gebruikte en niet meer gebruikte sporen. Ooit was daar een grote (diesel-)werkplaats maar Kortrijk is er niet in geslaagd al die tewerkstelling te behouden, ondanks hevig verzet van de vakbonden.

Het afgeschreven seinhuis is te bereiken vanuit de Marksesteenweg. Welke herbestemming zou het kunnen krijgen? Hopelijk verdwijnt het niet roemloos zoals in 2000 de watertoren die daar in de omgeving stond. De toren is gesloopt na klachten van ... duivenliefhebbers in de buurt. Zij stelden immers met lede ogen vast dat hun prijsbeestjes liever in de leegstaande toren gingen landen dan in het hok waar de constateur wachttte.

Wie kan de vraag nu antwoorden ?

bron : Kortrijkse Web

 


Van waar komt de naam « Ponthierville »? 

Het huidige Ubundu in de Oostprovincie.

Pierre Ponthier, onderluitenant van infanterie geboren in 1858 in Ouffet (provincie Luik). Hij vervoegde Kongo in 1887.  Na werkzaam te zijn geweest bij de topografische dienst werd hij aangeduid voor de Bangala. In 1888 leidde hij de standplaats Basoko. In 1890 werd hij aangeduid als bevelhebber over de voorhoede van de expeditie Van Kerckhoven* in Haut-Uélé. Stormenderhand nam hij een kamp in van mensenhandelaars, geïnstalleerd tussen de Bomokandiet en Bima en bevrijdde meer dan 250 slaven. Aan de voet gewond, werd hij gedwongen om naar  Europa  terug te keren.  In 1893 keerde hij terug naar Kongo om het bevel te voeren over de post  Stanley-Falles (het huidige Kisangani). Hij nam deel aan operaties tegen slavenhandelaars, geleid door Dhanis** en overleed  op de leeftijd van 35 jaar, door verwondingen opgelopen tijdens een tegenaanval in 1893. (Denoël Thierry, Nieuw woordenboek van de Belgen, de Cri 1992).  In 1897 werd in Marche werd een monument opgericht ter zijne nagedachtenis. In Etterbeek is een straat naar hem genoemd.


Aantal Belgen residerend in Belgisch-Congo -1900-1959 :

Belgisch-Congo was direct betrokken in de beide wereldoorlogen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd een langdurige pat-stelling tussen de Openbare Weermacht en het Duitse koloniale leger in Duits Oost-Afrika doorbroken door een gezamenlijk Brits-Belgisch offensief in 1916. De Openbare Weermacht onder het bevel van generaal Tombeur behaalde een belangrijke overwinning door de verovering van Tabora (in het huidige Tanzania) in september 1916. Na de oorlog werd België beloond voor de deelname van de Openbare Weermacht aan de Oost-Afrikaanse campagne: het verwierf van de Volkerenbond een mandaat over de voormalige Duitse kolonie Ruanda-Urundi. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, was Belgisch-Congo een cruciale inkomstenbron voor de Belgische regering in ballingschap in Londen. De Openbare Weermacht nam opnieuw deel aan de geallieerde campagnes in Afrika. Congolese troepen onder Belgisch commando vochten voornamelijk tegen het Italiaanse koloniale leger in Ethiopië.

Jaar

Belgen

1900

1.187

1910

1.928

1920

3.615

1930

17.676

1939

17.536

1950

39.006

1955

69.813

1959

88.913

 

 

 

Beroep  Maandgeld  Burgerl. sta Aantal Kinderen  speciale vergoedingen 
Mekanieker  2200 F  gehuwd 0 -
Bediende  6375 F - 7 -
Arbeider :----
Geen beroep  1688 F gehuwd 0 volledige jaarlijkse werkuitrusting
Niet gecheiden  - - - werkuitrusting
arbeider groeve  2412 F gehuwd 3 volledig voedsel voor familie ! 
Hulp :----
Plaatslager 1800 F vrijgezel - -
Autogeleider vrachtwagen 2000 F vrijgezel - -
Hulpsmid  2262 F Gehuwd 2 -
Leerjongen  - - - -
Schrijnwerker  1687 F Gehuwd 1 volledig voedsel voor familie ! 
Metser  3387 F Gehuwd 4 -
Bewaker  2112 F Gehuwd 3 volledig voedsel voor familie ! 

 

 

 

 

Ga naar vorige pagina : 2010-2015