De Congolese weddenschap.

Persoonlijke herinneringen van André de Maere d’Aertrycke.

Logo Congo-1960

Tekstvak:

 

Persoonlijke herinneringen van André de Maere d’Aertrycke, voormalig Gewestbeheerder van Beni (Noord-Kivu)
lid van : KBUOL Koninklijke Belgische Unie voor Overzeese Landen Stassartstraat, 20-22 1050 Brussel

Enkele Fotos uit het album van De Heer de Maere d’Aertrycke

Persoonlijke herinneringen van André de Maere d’Aertrycke :

 

De tien laatste jaren van het bestaan van Belgisch- Congo heb ik ter plaatse beleefd, in de brousse, met mijn gezin, als gewestbeheerder. Het is dus door die bril, als man van het terrein, als “broussard” dat ik hier mijn herinneringen wil weergeven. In het gebied waar ik mijn functie uitoefende was ik inderdaad goed geplaatst om van bij de eerste verschijnselen en van dag tot dag de evolutie van de geesten te volgen die er onverbiddelijk zou toe leiden dat er een einde kwam aan het “sociaal pact” dat ons met de plaatselijke bevolking verenigde.De tijd van conferenties, plannen, manifesten en verklaringen allerhande… Professor Jef Van Bilsen, die doceerde aan het UNIVOG te Antwerpen en ondermeer wou ingaan tegen de kritiek van de UNO, publiceerde in 1955 zijn beroemd “Dertigjarenplan” waarin voor het eerst sprake was van een geleidelijke overgang van Congo naar de onafhankelijkheid. Dit voorstel verwekte een storm van reacties vanwege verontwaardigde kolonialen, die dit plan als ongerijmd, zo al niet als subversief van de hand wezen !Ik moet bekennen dat ikzelf, vanuit mijn brousse-gewest, waar ik maar al te goed zag wat er nog te doen stond vooraleer wij onze opdracht als voltooid zouden kunnen zien, er niet veel begrip voor kon opbrengen. Wel was ik ervan bewust dat de kaders van onze administratie dringend moesten worden geafrikaniseerd.Rond die tijd was er ook een groep “geëvolueerden” rond de priester en latere kardinaal Malula die het manifest van “Conscience africaine” lanceerde. Dat manifest ondersteunde niet enkel het Dertigjarenplan maar vroeg ook aan de kolonialen van goede wil om erbij aan te sluiten en eiste inspraak van de Congolezen bij de verwezenlijking ervan.

Enkele documenten van dhr de Maere d'Aertrycke

Congo : fiere of beschaamde Belgen ?

Ja, fier mogen we zeker zijn over al die Belgen die samen met de Congolezen ontstaan hebben gegeven aan dat onmetelijke land – tachtigmaal België – en het tot ontwikkeling hebben weten te brengen.

Om te beginnen was er Leopold II, soeverein van Congo-Vrijstaat, die er de vader en stichter van was, zoals de Congolezen zelf dat graag erkennen. Natuurlijk heeft de vorst de rijkdommen van het land ontgonnen, net zoals alle andere koloniale mogendheden dat hebben gedaan. Met dit verschil nochtans dat hij een humanitaire dimensie aan zijn optreden heeft toegevoegd : hij was het immers die een einde gemaakt heeft aan de stammenoorlogen en de slavenhandel, die de levenskracht van het land ondermijnden.

Het was ook onder zijn impuls dat de eerste scholen en hospitalen in het leven werden geroepen en de strijd werd aangebonden tegen de gele koorts, de slaapziekte en malaria. Tezelfdertijd werden de eerste stappen gezet naar de opbouw van een rechtsstaat en een onafhankelijk rechtssysteem. Hij heeft speciaal zorg gedragen voor de opbouw van de infrastructuur nodig voor de economische ontplooiing van het land en de aanleg van de eerste spoorlijn, die toegang verschaft tot de Atlantische Oceaan, “zonder welke Congo geen penny waard is”. Lees meer via deze link

De Congolese weddenschap

De tien laatste jaren van het bestaan van Belgisch- Congo heb ik ter plaatse beleefd, in de brousse, met mijn gezin, als gewestbeheerder. Het is dus door die bril, als man van het terrein, als “broussard” dat ik hier mijn herinneringen wil weergeven. In het gebied waar ik mijn functie uitoefende was ik inderdaad goed geplaatst om van bij de eerste verschijnselen en van dag tot dag de evolutie van de geesten te volgen die er onverbiddelijk zou toe leiden dat er een einde kwam aan het “sociaal pact” dat ons met de plaatselijke bevolking verenigde.

De tijd van conferenties, plannen, manifesten en verklaringen allerhande…

Professor Jef Van Bilsen, die doceerde aan het UNIVOG te Antwerpen en ondermeer wou ingaan tegen de kritiek van de UNO,  publiceerde in 1955 zijn beroemd “Dertigjarenplan” waarin voor het eerst sprake was van een geleidelijke overgang van Congo naar de onafhankelijkheid. Dit voorstel verwekte een storm van reacties vanwege verontwaardigde kolonialen, die dit plan als ongerijmd, zo al niet als subversief van de hand wezen !

Ik moet bekennen dat ikzelf, vanuit mijn brousse-gewest, waar ik maar al te goed zag wat er nog te doen stond vooraleer wij onze opdracht als voltooid zouden kunnen zien, er niet veel begrip voor kon opbrengen. Wel was ik ervan bewust dat de kaders van onze administratie dringend moesten worden geafrikaniseerd. Lees meer via deze link

 

SiteLock
share this - partager le site - deel dit document

About Us | Contact | Privacy | Copyright |  
Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Delcol Martine