Kolwezi.

1978

Kolwezi 1978

Special Kranten Kolwezi 1978

Dankzij het ontvangen van fotos van Kolwezi 1978 kan U een exclusieve reportage lezen en video bekijken over de evenementen van Kolwezi 1978
Al deze artikels zijn verschenen in kranten of tijdschriften en zijn me toegestuurd per e-mail waar mogelijk heb ik de bron weergegeven. Gelieve mij te contacteren indien het artikel niet conform is met de auteursrechten

Zaïre is anders.

Vrije tribune (De Standaard juni 1980)

In volgende Vrije Tribune reageert de ambassadeur van Zaïre in België op een aantal overwegingen die BSP-voorzitter Van Miert - in de tekst «de «auteur» genoemd - herhaaldelijk in het openbaar heeft gemaakt.

Op de vooravond van de twintigste verjaardag van de Zaïrese onafhankelijkheid schetst de auteur een negatief beeld van de economie van dit land.

Dit is misschien wel geen uiting van racisme, maar vertoont onmiskenbaar een heimwee naar het kolonialisme dat de auteur maar half kan verbergen door de huidige conjuncturele economische moeilijkheden aan te grijpen - die Zaïre niet ontkent en die de hele wereld doormaakt en te beweren dat sinds het vertrek van de kolonisator er alleen maar economische en sociale achteruitgang is geweest.

Hierbij dient te worden opgemerkt dat Zaïre in de eerste vijf jaar van zijn onafhankelijk bestaan politieke troebelen heeft gekend die overigens zijn economisch apparaat hebben vernietigd.

Dat heeft onbetwistbaar de ontwikkeling van het land vertraagd. Politieke pacificatie en het herstel van de orde in belangrijke sectoren van het nationale leven waren nodig om de weg vrij te .maken voor het ontwikkelingsproces.

Die inspanningen hebben vruchten kunnen dragen vanaf 1968. Het land heeft inderdaad een jaarlijkse economische groei van 6 procent en een stijging van de landbouwproductie gekend. Voorts werd de Ingastuw gebouwd, werden de wegen geasfalteerd, de luchthavens gebouwd en hersteld, modem materieel voor transport zowel in de lucht, ter zee, op de stroom of over het spoor verworven enz.

Om ons op sociaal gebied tot één aspect - het arbeidersloon - te beperken, dient te worden onderstreept dat de Zaïrese regering met loonsverhogingen de vakbondseisen vooruit is geweest telkens als de economie van het land ingrijpende Wijzigingen onderging.

De critici van de Zaïrese lonen geven geen precieze aanwijzingen over het gemiddelde loon noch over de sociale voordelen. Zonder te willen beweren dat het om de hoogste lonen ter wereld gaat, kunnen wij het geval aanhalen van het overheidsbedrijf Gécamines dat zijn arbeiders een gemiddeld basisloon van 100 Zaïre betaalt waar nog de kindertoeslag en verscheidene premies moeten worden aan toegevoegd. Daarenboven.geniet de arbeider kosteloze woonst, gezondheidszorg en onderwijs, voor zijn kinderen, en kan hij in de bedrijfskantine basisproducten zoals meel (8,5 Zaïre. per zak), vlees (64 Makuta per kg), palmolie (13 Makuta per 75 cl) kopen tegen prijzen die beduidend lager liggen dan het marktpeil.

De internationale economische crisis heeft die inspanningen. overeenstemmend met de mogelijkheden van het land, wat vertraagd, maar met de hulp van de internationale financiële instellingen heeft Zaïre een programma voor productieherstel, financiële en economische stabilisering op touw gezet met de bedoeling de toestand te verbeteren.

Weinig ontwikkelingslanden kunnen het zich veroorloven een beroep te doen op die zeer strenge instellingen. Levert het Zaïrese beleid dan niet het bewijs van zijn voortdurende zorg om zijn economie goed te beheren ende levensvoorwaarden van de Zaïrese arbeider te verbeteren?

Onpopulair

De auteur werpt zich ook op als censor van het Zaïrese politieke bestel. In welke hoedanigheid? Het Zaïrese volk is rijp génoeg om vrijelijk de leiders en de instellingen te kiezen die aan zijn diepe verzuchtingen beantwoorden. Vormt de opmerking van de auteur dan niet een grove belediging van het Zaïrese volk, in wiens plaats hij zich het vermogen toeeigent de instellingen en de leiders die ze moeten bezielen te kiezen? Is dat een democratische houding?

De populariteit van een regime blijkt uit verkiezingen of opiniepeilingen. Heeft de auteur er gehouden dat hij zich kan veroorloven met zo een gemak een regime te oordelen waarvan de belangrijkste bezieler herhaaldelijk is herkozen?

Wat zegt hij dan over zekere regimes uit de Derde Wereld waarvan de leiders hun macht aan de kanonnen danken en er geen ogenblik aan denken verkiezingen te organiseren? Niets. Integendeel, hij betuigt hun veel sympathie omdat zij verklaren zijn politieke opvattingen te delen.

De internationale pers heeft ons het drama mee laten beleven van de bevolkingen die massaal hun eigen land ontvluchten en daarmee op striemende wijze hun afkeuring voor het heersende regime laten blijken. Wat denkt de auteur daarover? Hij lijkt veeleer warm te pleiten voor dit regime.

Elders worden betogers in koelen bloede neergeschoten en moet men aan de overheid betalen om hun lijk terug te krijgen. Hierover bewaart de censor van de regimes het diepste stilzwijgen.

Vanwege iemand met de naam dat hij een internationale roeping heeft, kan Zaïre niet begrijpen dat het een mikpunt wordt voor zijn uitspraken, te meer daar elders totalitaire regimes, die hij het hof maakt, zich door hun verschrikkingen onderscheiden. Het hoeft dan niet te verwonderen dat hij zelf ter plaatse een groep Zaïrezen onderhoudt die hij opleidt naar zijn voorbeeld en in zijn politieke opvattingen en die ertoe aanspoort zich met geweld meester te maken van het bewind in Zaïre.

Wat daar ook van zij, men kan ter zake van populariteit beter het getuigenis aanhalen van Zijne Heiligheid Paus Joannes-Paulus II, die, toen hij in maart president Mobutu in audiëntie ontving, hem verklaarde: .Ik geloof dat uw volk van u houdt.

Militaire hulp

Indien de auteur werkelijk zo een afkeer zou hebben van militaire hulp, dan zou hij zich niet blootgeven door zijn schuldig stilzwijgen met betrekking tot de legering van troepen van een grote mogendheid in een Latijns-Amerikaan land., tot de deelneming van troepen van een Latijns Amerikaans land aan gevechten in Afrika en Azië en tot de bezetting van een Afrikaans land door troepen van een broederland en die van een Aziatisch land door een buurland.

Het Belgisch-Zaïrees militaire akkoord voorziet noch legering van troepen in Zaïre noch hun deelneming aan gevechten en bevat geen enkele bezettingsclausule.

De Belgische militairen in Zaïre vervullen de nauw omschreven taak van "instructeurs". Men moet toegeven dat daar niets verwerpelijks aan is, te meer daar ook de Amerikanen van hun kant Europese soldaten opleiden,

Die afkeer voor al wat militaire hulp is had van zich kunnen laten horen tijdens de twee wereldoorlogen, toen Zaïrese troepen de Geallieerden te hulp zijn gesneld in Ethiopië, bij Tabora., in Jeruzalem en in Birma.

De overwegingen van de auteur brengen een duidelijke tegenstelling aan het licht tussen de beginselen en hun toepassing op de concrete werkelijkheid. Het gaat hier meer om beginselverklaringen dan om operationele beginselen, en daarom zijn zij op verre na niet geschikt om het optreden van Zaïre te bezielen, Zaïre bevindt zich op een beslissend keerpunt in zijn bestaan. Het heeft een politieke liberalisering doorgevoerd, een, reeks economische herstelmaatregelen genomen en de Zaïrese Strijdkrachten hervormd met het oog op versterking van de veiligheid van het grondgebied.

Er zijn Belgen die voor de ontwikkeling van Zaïre gewonnen zijn. Rekening houdend met hen ontwikkelt Zaïre een nauwe samenwerking met België.

De auteur daarentegen heeft geen achting voor Zaïre, en beschouwt het niet als een partner, Hij ziet het nog als een kolonie waarover hij spreekt met termen als "overwegingen van staatsbelang", "humanitaire beginselen", "economische belangen".

Het is overigens verloren moeite: vergeefs probeert de auteur Zaïre af te wenden van de weg die het vrijelijk heeft gekozen, te meer daar nog niet vaststaat qat het systeem dat hij voorstaat het bewijs van zijn doelmatigheid zal leveren bij hen die het in de Derde Wereld hebben aangenomen.

Eigenlijk kon men van het begin af op zijn overwegingen antwoorden met: "de hond blaft, de karavaan trekt voort".

INONGA LOKONGO L'OME