Congo 1960

Zijn verleden, zijn evolutie een wereld vol herinneringen, geschiedenis en nostalgie

Een beetje historie over de belgische congolese soldaten

De Abessinie Campagne van de Belgische Koloniale Troepen

Deze campagne is op vandaag bijna totaal vergeten, hoewel ze het eerste wapenfeit was waardoor België opnieuw deelnam aan de oorlog na de inval van 1940. Het gouvernement-generaal van de kolonie besloot schoorvoetend, zouden we zeggen, de oproep van onze Britse geallieerden te beantwoorden; deze laatsten, die hun troepen van afstand tot afstand opgesteld hadden tussen de Nijl en de Abessinische grens, vanaf Juba tot Karthoum, zouden zeker niet in staat zijn geweest om het aftrekken van een Italiaans leger van 75.000 man sterk, dat in een klem zat die van het Noorden, het Oosten en het Zuiden toegetrokken werd, tegen te houden.

Bulletin d'OTRACO N° 10 van het jaar 1978 - auteur Commandant o.r. Philippe Brousmiche

We moeten hier echter ook onderlijnen, als verontschuldiging voor onze Minister van Koloniën, de heer de Vleeschouwer en van de heer Pierre Ryckmans, goeverneur-generaal, dat de aanwezigheid van een Duitse wapenstilstandscommissie, werkzaam te Brazzaville, aan de andere oever van de stroom dus, wel te denken gaf over mogelijk represaillemaatregelen... inm de strategische plannen van de Duitsers en ook van openlijke vijandelijkheden vanwege de Italiaanse vloot tegen eenheden van de Belgische koopvaardij, besloot men tenslotte tot een interventie van de Openbare Macht die als « new look » « Belgische Koloniale Troepen » heette, en begin 1941 omgevormd werd tot het B.C.S. (Belgian Corps of Sudan).

Het bevel tot het vertrek werd gegeven op 6 februari 1941, te 03.30 uur, door Kolonel Edmond VANDERMERSCH, commandant van het 5e I.R., aan het XIe Bataljon van de Belgische Koloniale troepen, onder het bevel van Commandant Isidore HERBIET (Iske). En zo nam België ongeveer 9 maand na de nazi-inval terug de handschoen op...

Congo Reis Mar Del Plata

Vertrekkend vanuit Faradje, vorderde de kolonne langzaam over de b

rug van de Dungu, in de richting van Juba, via Aba.

Een in de nabijgelegen broesse verscholen waarnemer had op het portier van de vrachtwagens de namen kunnen lezen van menige firmas uit Belgisch Congo die nog niet door de camouflage uitgewist waren, en die op deze wijze een materiële bijdrage leverden aan de Zaak van de vrije wereld.

Het eerste treffen van de BCS 2, dat ook zijn eerste overwinning zou worden, besloot op 11 maart 1941 met de inname van ASOSA, ook genoemd BARI-KOSSA.

Precies dit wapenfeit, waarvan de eer geheel toekomt aan één enkel Belgisch-Congolees bataljon, bijgestaan door 500 dragers, zou ik hier opnieuw voor de geest wil roepen.

De 7de maart 1941 namen onze troepen stelling aan de Ethiopische grens, op de flanken van de Djebel Belatoma. Onnodig te herinneren aan de zwaarte van de « trek » van bijna 3.000 km die hen met de meest diverse transportmiddelen daar gebracht had.

s 'Anderendaags zette het Belgisch-Congolees expeditiekorps zich in beweging voor een klim van 1.800 meter hoog, om vandaar het vijandelijk garnizoen van Asosa in de rug te kunnen aanvallen.

Rekening houdend met de moeilijk begaanbare weg, moest dit manceuver in drie etappes uitgevoerd worden. De beklimming via rotspaden die soms rakelings langs duizelingwekkende afgronden voerden, bood natuurlijk het grote taktische voordeel dat de operatie ongezien door de vijand kon gebeuren; maar ten koste van welke fysische inspanningen ! Deze beklimming met zware bewapening en lasten die soms meer dan 25 kg wogen, zal altijd een van de opmerkenswaardigste prestaties blijven.

Tegen het eind van de namiddag van de 10de maart bereikten de eerste verkenners eindelijk de Abessijnse hoogplateaus.

 

Het offensief dat zodoende losbrak op de achterhoede van de vijand kwam als een volslagen verrassing, die weldra omsloeg in ware paniek...Bij het vallen van de avond moesten onze troepen, nog afgemat door de laatste bergetappe, de strijd aanvatten met een detachement dat als opdracht had de opmars van onze troepen te belemmeren en terzelfdertijd de aftocht van de eenheden van het Italiaans garnizoen te dekken.

Na een eerste aarzeling begon de tegenaanval en dankzij een omsingelingsbeweging uitgevoerd door de 2/VIe compagnie, bijgestaan door ondersteuningsvuur van mitrailleurs, werd de flankkdekking van de vijand zonder al te veel verliezen overrompeld. Ondertussen was de nacht ingetreden. Het bataljon nam een verdedigingstelling in om 's anderendaags de aanval te hernemen

Wat een ijzige nacht! Meer dan één verlangde terug naar de ovenhitte van Soedan... Te midden de nacht werden de manschappen die de wacht hielden bij de automatische wapens plots opgeschrikt door hevig bestokings vuur, terwijl de bespieders de vinger om te trekker gekneld hielden. Het garnizoen van Asosa bracht ons een laatste vaarwel...

Het garnizoen zag in dat het op het punt stond ingesloten te worden door de tang gevormd door onze eenheden aan de ene kant, en de gemotoriseerde Britse troepen uit Afodu aan de andere kant, en besloot zich in allerijl terug te trekken naar Mendi en Addis-Abeba. In hoofdorde bestond het garnizoen uit de 28e, 55e en 187e Koloniale bataljons, de 10e en 86e artilleriebataljons en de 4° groep Banda-grenstroepen !

De volgende ochtend drongen we door in het brandende ASOSA.

Reeds de dag daarop brachten onze vooruitgeschoven posten op de weg naar Afodu de voorziene verbinding tot stand. Deze overwinning bevrijdde de gehele provincie van Beni-Shangul, en verkleinde daardoor de ruimte waarin de vijand nog een afdoende weerstand hoopte te organiseren.

Van zodra het welslagen van deze eerste expeditie bekend raakte zond Generaal WAVELL, toen opperbevelhebber van het leger in het Midden-Oosten zijn gelukwensen aan het Belgisch-Congolees kontingent in deze woorden : « Ik wens u geluk voor de bewonderenswaardige dapperheid en vurigheid waarvan u blijf gaf tijdens uw eerste gevecht te Asosa, in samenwerking met de troepen van het Britse imperium ».

Door het welslagen van het offensief op Asosa hadden we het vertrouwen gewonnen van het Britse opperbevel. Dank zij dit vertrouwen viel ons ook de riskante eer te beurt om niet lang nadien deel te nemen aan de operaties van GAMBELA, poort van GALLA-SIDA-MO, in een moordend gevecht dat de vijand zelf later zou noemen : « De tragedie van Gambela ». Dat was de 23e maart 1941.

Getekend : Commandant o.r. Philippe Brousmiche

Op het net is er meer te vinden over deze campagne

 
Boek van de Auteur Brousmiche  
Le 6 février 1941 à 3h30, le colonel Edmond Van der Mersch, commandant le 5e régiment des troupes belgo-congolaises, venait de donner le signal de départ du premier contingent. Le XIe bataillon d'infanterie devait rejoindre les forces britanniques échelonnées le long du Nil entre Juba et Khartoum. L'auteur nous plonge dans son journal de campagne, raconte les péripéties journalières des troupes belgo-congolaises. Ce récit africain aboutit à la première victoire alliée sur les forces de l'Axe.
SiteLock
share this - partager le site - deel dit document

About Us | Contact | Privacy | Copyright | Agenda  
Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Delcol Martine