Celest Meirens

Leopoldville

Logo Congo-1960

Celest : Leopoldville

Het verhaal van 15 jaar hard werken.

Congo Reis Mar Del PlataIn 1952 vertrok met een dc6 op 22 jarige leeftijd CM..., pas afgestudeerd te Luik, met een valies vol energie richting Congo. Het leven zou voor deze jonge man nu beginnen. Al vlug kwam bij hem het idee op om in Congo samen met zijn broer een transportbedrijf op te starten, volop begon hij plannen te maken.

In Belgie aangekomen begon hij camions van het Amerikaans leger op te kopen tot zelfs in Engeland en Duitsland want de meeste van die wagens hadden bijna geen kilometers en waren oersterk. Nu begon er nog een enorm werk om deze Camions om te bouwen tot wat ze later moesten dienen. Er werden nieuwe banden opgezet hier en daar herstellingen gedaan en voorzien van hydraulische pompen om de bakken achteraan te kunnen omkiepen.

Na deze aanpassingen, een voorraad reserve stukken en banden te hebben gekocht, ging alles naar Antwerpen om te verschepen richting Congo. ..

Zijn motto is, hard werken en zijn plannen uitvoeren.

Ondertussen stichte M. in leopoldville de firma (A) op, werfde personeel aan om later zelfs en personeelbestand te hebben van 200 mensen. M. die wist waaraan hij begon, had zijn plannen goed voorbereid voor als zijn camions in Léopoldville zouden aankomen. hij wou namelijk het afval ophalen en verwerken. Wat wij nog niet zolang in belgië doen, namelijk recyclage deed hij al in de jaren 1950, zorgvuldig werd gesorteerd, de afval gekomposteerd om daarna te gebruiken op de akkers en alzo prima groente te kweken. Je zou gaan denken dat M. de stichter van de groenen was, zal later ook blijken als je zijn verdere aktiviteiten bekijkt. Nu wist hij van geen stoppen zijn lijfwoord is volharden

De volgende firma die hij oprichte was (B), er was een zoetwater rivier de Niyili, waaruit veel zand kon gehaald worden. Dus begon hij enorme pompen aan te kopen en een boot. Dit zand kun je voor allerlei dingen gebruiken, firma (B) gebruikte dit zand het meeste voor bakstenen te maken want in die tijd bouwde we voor de bevolking cités ( sociale woonwijken), en die hadden vele stenen nodig om die cités te bouwen vooral in Léopoldville, die huisje staan daar vast en zeker nu nog. Tussen dit alles verzorgde hij ook nog vervoer naar de luchthaven van Léopoldville..

De dokters in Congo :

Een hospitaal toen, was nog zeer primitief, alles gebeurde daar in een klein plaatsje waar men ook de bevallingen en operaties deed en waar de zusters met weinig middelen er wonderen moesten verrichten. De dokters meestal pas afgestudeerd kwamen in Congo ervaring opdoen. Zo was er een Russische dokter die mijn amandelen moest uittrekken. Hij gaf me een spuit die geen enkel effekt had. Wat bleek, die datum was vervallen dus maakte hij mijn voeten vast aan de stoel, mijn armen naar achter getrokken en daarna goed vastgemaakt. Dus een weinig komfortabele houding, met ijzers spande hij mijn mond open en begon aan het karwei. Na de operatie was ik van de pijn buiten bewustzijn en had veel bloed verloren. Zo voelde ik eens een bolletje in mijn keel dat me hinderde, want in de Congo krijg je ziektes die je hier niet zou krijgen. Nu was er een nieuwe jonge Belgische dokter uit Leuven aangekomen die me moest onderzoeken, de man onderzocht me en zei: "geen ervaring te hebben in zulke operaties". Toch begon de dokter mijn keel in te smeren, maar van zodra hij moest snijden trok hij zich terug en zei dat hij het niet aandurfde. Gevolg was dat ik op straat liep met een rood geverfde keel, na een tijdje liep ik tegen een oude kennis aan wiens echtgenote ook dokter was, die heeft me dan verder geholpen.

De plaatselijke bevolking:

Ook ging ik de bevolking helpen als ze problemen hebben in de dorpen met wilde dieren. Zo werden de hutjes vertrappeld in een dorp door een olifant, later bleek die blind te zijn. Deze olifant heb ik dan afgeschoten om nog meer ellende te voorkomen. De rest van de olifant belande uiteraard in de potten van de dorpelingen. Als men zo een olifant slacht ruikt men dit kilometers ver, een pest om niet uit te houden. Hiernaast zie je me met een vrouw die dit aapje de borstvoeding geeft en het alzo vetmest om het later te kunnen opeten.

 

 

 

SiteLock
share this - partager le site - deel dit document

About Us | Contact | Privacy | Copyright | Agenda  
Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Delcol Martine