De acht van Stanleystad.

Relaas van een mensonterende gijzeling door Roland Marico † (29-04-2016)

De acht van Stanleystad

Ten geleide: Ze gingen de geschiedenis in als de acht van Stanleystad, een mensonterende gijzeling door de congolese rebellen van acht Carabiniers (Siegen) waarvan er drie gestorven zijn.

Roland Marico is op 29-04-2016 overleden geboren op 13 juni 1941 en overleden te Leopoldsburg , de begrafenis werd gehouden in intieme familiekring

Inleiding:

Het boek “ DE ACHT VAN STANLEYSTAD” heeft ongeveer 4 jaar in beslag genomen om al de nodige gegevens te verzamelen en te verwerken. Het is een waar gebeurd verhaal dat handelt over 8 Belgische soldaten, waarvan Roland Marico er een van is en momenteel in Leopoldsburg woont. Zes maanden krijgsgevangen, in een hel van één Kongolese gevangenis waar mishandelingen en folteringen schering en inslag waren. Een verhaal waar men dagelijks in doodsangst en in dramatische onzekerheid moest leven. In kranten, op radio en tv werden hardnekkige geruchten verspreid met de melding over hun terechtstelling.

Auteur : Mimi Fredrix - Redactie : Roland Marico

Drukkerij:Van Gestel, Retie Uitgeverij BOEK-Zonhoven (B)

ISBN: 90-5232-051-9

Prijs: € 12,70 (160 blz.)

Bestellen kan bij Roland Marico zelf

Titel: De Acht van Stanleystad (relaas van een mensonterende gijzeling

Dit boek is een dagboek door de acht van Stanleystad omgezet in een Prachtig historisch boek, dit is geschiedenis! Wat mij ten zeerste stoort is de lakse en onverschillige houding van de regering, die nu graag de show steelt door compensatie te geven voor de familie Lumumba.

Alle kritieken op onze Koning Leopold hebben ons koningshuis geen goed gedaan. We zwijgen dan nog over de kritiek van de pers over de vroegere kolonisatie.

De grootste gedupeerden zijn mensen zoals de acht van Stanley, de kolonialen in Congo die daar gingen omdat er in die periode na de oorlog geen werk was in Belgie, meestal afgestudeerden die hun kans ergens anders wilden wagen, sommigen vertrokken ook naar Peru mijn vader Delcol Louis heeft toen nog getwijfeld, maar de paterkes wisten hem te overtuigen.

Velen vergeten dat de meesten terugkeerden naar België omdat ze ziek werden of de situatie en leefomstandigheden niet aan konden of ook dikwijls heimwee kregen naar het belgenland, nog erger de vrouwen lieten hun man achter en gingen terug, omdat de leefomstandigheden niet de nodige infrastruktuur had zoals in ons vaderland.

De schade en al wat de colonialen hebben moeten achterlaten zonder een frank vergoeding, en de vele blanken en soldaten die we zeker niet mogen vergeten, die vermoord en verkracht zijn door de Lumumbisten zijn een schande. Waar is dan onze schadevergoeding! voor al die mensen die in 1960 een waar trauma hebben overleefd of nog niet overleefd (en ik denk dan ook aan de kinderen want die worden ook wel eens vergeten ?

Roland en de ontmoeting met de Gouverneurvna indertijd in Congo na 1960Even opfrissen (Roland vertelt)

Roland Marico was pas negentien jaar toen hij begin 1961 als beroepsmilitair naar Congo werd gestuurd, om de belangen van onze landgenoten te verdedigen. Op 13 januari werd hij samen met zeven andere Belgen gevangen genomen door soldaten van Lumumba. Ze werden geslagen en hun bezittingen afgepakt. Met een geweerloop tegen het hoofd werden ze overgebracht naar Bukavu. Daar goten ze benzine over ons.Ze wilden ons in brand steken, herinnert Roland Marico zich. Later hebben ze ons met een vrachtwagen naar Stanleystad gevoerd. In elk dorpje stopten ze en toonden ze ons, alsof we een trofee waren. We werden voorgesteld als para's die naar Congo gekomen waren om de zwarten af te maken. Twee dagen en nachten hebben we zonder toilet in de truck gezeten.

In Stanleystad werden de acht Belgen opgesloten in de gevangenis. Een paar dagen na hun aankomst drong het nieuws over de moord op Lumumba door tot de bewakers. "Voor hen waren wij de moordenaars" Ze staken ons alle acht in een cel van vier op vier. We werden gefolterd en getergd en zagen van kop tot teen blauw van de matrakslagen.

We kregen alleen vissenkoppen en bananenschillen te eten. Na zes maanden werden de Acht vrijgelaten. Daarvan hebben we nooit het fijne geweten. Ik was 22 kilo vermagerd toen ik thuis kwam. Op het vliegveld stonden drieduizend mensen ons op te wachten, maar van de regering was er niemand. Geen excuses, geen uitleg, geen psychologische begeleiding, totaal niets.

De Belgen die in de tweede wereldoorlog als dwangarbeider gewerkt hebben kregen van de Duitse staat 300.000 fr. Nu eisen ook wij een schadevergoeding voor de nog vijf in leven zijnde ex-gevangenen.

Nous avons été malmenés et torturés durant six mois par les rebelles au Congo. J'en porte encore toujours les traces. Le livre n'est pas à conseiller aux lecteurs sensibles.
Il n'était pas question d'accompagnement psychologique à cette époque. Nous avons dû tout supporter nous-mêmes.

Marico témoigne,

Comme garçon de 19 ans, j'ai été envoyé par deux fois au Congo, comme militaire, en 1960 et 1961. Là, j'ai été fait prisonnier durant six mois, par les rebelles. Nous fûmes torturés et malmenés. Beaucoup de pères, de soeurs et de frères et d'autres religieux Belges furent assassinés.

Mon très bon ami Frans Alaeys de Vlamertinge (Pilote) a laissé sa vie au Congo. On ne l'a jamais retrouvé. La base aérienne de Coxyde porte son nom.

Maintenant le livre  DE ACHT VAN STANLEYSTAD est sorti. Cela a pris environ deux ans afin de rassembler et éditer les données nécessaires. C'est une histoire vraie qui concerne huit soldats Belges, dont moi-même. Nous avons passé six mois comme prisonniers de guerre, dans l'enfer d'une prison congolaise, où les tortures et mauvais traitements étaient journaliers.

Une histoire dans laquelle nous devions vivre tous les jours dans une dramatique incertitude et dans la peur de la mort. Les journaux répandaient des rumeurs persistantes selon lesquelles notre exécution était imminente.  C'est à ce moment que Lumumba fut assassiné.

Roland deed een oproep !

Roland werd geintervieuwd door verschillende kranten hieromtrent aanleiding was het in ere herstellen van Lumumba en een fonds dat werd opgericht ten bedragen van 3.7 MILJOEN EURO.

Roland vindt dat de mensen die in Congo verbleven tijdens deze periode en in mensontwaardige omstandigheden werden vastgehouden ook recht hebben op een schadevergoeding.

Ik ben van dezelfde mening en vraag me af waar de schadevergoeding blijft van alle kolonialen die door deze traumatische evenementen moesten vluchten, omdat ze bedreigd werden met de dood. Nog meer waar de psychologische hulp bleef ?

Roland Marico

 


Woordje webmaster.

Mijn vader heeft ook in de gevangenis gezeten in Coquilhatville en gelukkig zijn de mensen van Otraco voor hem opgekomen. Hij moest zoals zovelen van de anciens blijven in Congo en werken anders was het werkverlet.

De moeders en kinderen bleven achter in België en moesten zien dat ze hun plan trokken. Er is voor ons geen geld of schadevergoeding gekomen, integendeel het rode kruis heeft geholpen maar dat was een lening. Mijn moeder moest alles maandelijks terugbetalen. Ze bezat niets geen geld, geen meubels, geen kleren. Er werd indertijd wel gezegd dat er schadevergoeding zou komen maar dit werd vlug in de doofpot gestoken.dat ze nooit verwacht hadden dat alle belgen op de vlucht sloegen. Volgens de Belgische pers ging het maar om een paar schermutselingen toen... Heeft zich dan nooit iemand afgevraagd waarom zovelen massaal vluchtte!


Info

Ook op het internet gelden de auteursrechten. Werken die auteursrechtelijk beschermd zijn, zoals tekeningen, foto's, muziek, film en software, mag u niet verspreiden via het internet zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur.
Een auteur van een programma kan de namaker van zijn werk strafrechtelijk laten vervolgen, maar dat kan alleen als het namaken kwaadwillig of bedrieglijk is gebeurd. Niet alleen de namaker is strafbaar, ook wie namaakprogramma's voor handelsdoeleinden verkoopt, in voorraad heeft voor verkoop of invoert in België, overtreedt het auteursrecht.
Delcol Martine