SiteLock
Livre du mois Le Petit futé Kinshasa 14,95 € Communiqué de presseGuide Kinshasa 2017 (petit futé)Neocity
Boek van de maand Zoon in Congo 15% korting + gratis verzending Zoon in Congo Lanoo Uitgeverij
   Webmasters Delcol Martine Eddy Van Zaelen De webmaster Delcol MartineEddy Van Zaelen
  Helpt U mee en stuur je ons uw boeken in ruil voor een publicatie op de site  Sponsor Site
Kasai Rencontre avec le roi des Lele Kasaï , rencontre avec le roi Prix exclusif Grâce a Congo-1960 Sans limite de temps 29.80 € frais de port inclus  -Editeur Husson
L'état indépendant du congo a la recherche de la vérité historiquecongo 1957-1966 TémoignageLes chemins du congoTussen vonk en omroep , draadloze communicatie in België en CongoLeodine of the belgian CongoLes éxilés d'IsangiGuide Congo (Le petit futé)Congo Ya Kalakala, avec mes remerciements a Mr Paul DaelmanCongo L'autre histoire, avec mes remerciements a Charles LéonardL'Héritage des Banoko , avec mes remerciements a Mr. Pierre Van BostL'année du Dragon avec mes remerciements a Mr Eddy Hoedt et Mr Peeters Baudoin

Belgisch Congo in oorlogstijd 1940-1945

VERSLAG van Lt - Kolonel BAGOT GREY

Uit het Tijdschrift van het RCBL (Recruteringscentrum van het belgischLeger)
medegedeelt door onze vriend Paul Michotte.

 

John Bagot Glubb KCB, CMG, OBE, ook bekend als Glubb Pasha was een Britse beroepsmilitair. Hij was luitenant-generaal van de genie. Glubb werd beroemd als commandant van het Arabisch Legioen, de strijdkrachten van Transjordanië van 1939 tot 1956.

 

© Bulletin de l'otraco n° 100 année 2006

 

 

U hebt zeker wel veel horen spreken over de oorlogsinspanning van Belgisch Congo. Een betrekkelijk klein aantal Europeanen hebben een wonderbare bijdrage geleverd aan deze gemeenschappelijke strijd. De productie van grondstoffen die van essentieel belang waren voor de Geallieerden heeft een record bereikt.

U zijt zeker ook niet onwetend van het feit dat de Openbare Macht met roem werd overladen tijdens de deelname aan de bevrijding van Abyssinië. Zij behaalde belangrijke overwinningen op het Italiaanse leger. Daarenboven heeft Congo een ontzaggelijke expeditie macht getraind en uitgerust om met de legers van het Midden-Oosten te strijden.

 

De snelle sensationele ontwikkeling van de militaire ondernemingen en de ondervonden moeilijkheden om de Europese kaders te recruteren, hebben dit continent belet om actief deel te nemen aan het offensief van het Europees continent.

Ik zou u mijn persoonlijke indrukken willen weergeven die een onpartijdige waarnemer in drie en een halfjaar heeft opgedaan.

 

Bij mijn aankomst in Congo begin 1941, was mijn eerste indruk: de grote bekwaamheid van de Belgische technici bij de openbare werken en alle andere bestuurlijke diensten. De eerste steden die ik bezocht waren: BOMA, MATADI en LEOPOLDSTAD. Dit zijn geen agglomeraties die zomaar uit de grond zijn gestampt . Zij maken geen verzameling uit van modderhutten die opgetrokken zijn langs de stenen gebouwen in de moerassen en in het midden van het oerwoud, zoals men zich inbeeldt vooraleer Centraal Afrika binnen te komen. Het zijn moderne steden die gebouwd zijn, rekening houdend met de rijkdom, het fatsoen en de waardigheid van de inboorlingen en van de blanken.

 

Sedertdien heb ik veel doorheen Congo gereisd. En ik kan u verzekeren, zonder te vrezen beschuldigd te worden van pluimstrijkerij, dat alle Belgen mogen fier zijn om de krachtdadige wijze waarop hun overzees Rijk productief werd gemaakt en nog steeds is. De Belg uit Europa was altijd befaamd om zijn ijver bij de arbeid, voor zijn trots waarmede hij zijn beroep uitoefent, voor de onverzoenlijke onafhankelijkheid van zijn karakter.

 

Het zijn diezelfde hoedanigheden die men terugvindt aan de oorsprong van de ontwikkeling van het grote tropische Rijk dat Congo is. Het zijn juist deze die vereist zijn voor opbouwers van het Rijk. Onder Belgisch toezicht is het Congo van Stanley en Livingstone met zijn ongezond en stinkend oerwoud, snel een land geworden waar het goed is om leven en waaruit de vervloeking van de tropische ziektes vlug werd geweerd.

Sedert begin 1941 werd ik naar Congo gestuurd door het Brits Ministerie van Inlichtingen. Mijn opdracht was de Belgen die er zich bevonden te helpen nauwkeurige gegevens te verstrekken over de oorlog. De normale communicatiemiddelen waren afgebroken. Nochtans was het mij mogelijk nuttige diensten te bewijzen. Wat er ook van zij: het werk ging verder. Later, naargelang de Belgen zelf hun inlichtingsdienst op punt stelden, volgde het vertrouwen in de overwinning van de Geallieerden en het besluit door te werken deze te bekomen, een opwaartse curve.

 

Het eerste gedeelte van 1941 was een duistere periode. België en Frankrijk waren neergeslagen. De duitse vloot, bestemd om het invasieleger te vervoeren lag gemeerd langs de kusten van het kanaal, rechtover de krijtrotsen van DOVER. teneinde de finale aanval in te zetten tegen Groot-Brittannië, een aanval die quasi niets in de weg stond.

 

Elke Belg in Congo gaf er zich trouwens volmaakt rekenschap van dat wanneer de klap toegebracht was en in geval van welslagen, Engeland het lot zou delen van de andere landen van Europa. In enkele weken tijd zouden de Duitsers een absoluut toezicht kunnen uitoefenen over Congo. Dit vooruitzicht vervulde iedereen met vrees en afgrijzen. En deze vrees was niet u!t de lucht gegrepen. Met behulp van de bronnen van het Ministerie van Inlichtingen en meer in het bijzonder door deze die verstrekt werden door de belgische sectie die zich speciaal bezig hield met de belgische propaganda. verstrekt aan de Belgen, was het onze plicht hetvertrouwen levendig te houden in de mogelijkheid dat Groot-Brittannië zijn burcht zou verdedigen tot op het ogenblik dat de geldmiddelen van de vrije wereld zouden kunnen verzameld worden ten einde de loop van de oorlog te wijzigen. Congo had het grote geluk dat het beschikte over grote bestuurders. De houding, zonder weerga, van de Heer Pierre RIJCKMANS, Gouverneur-generaal, was, van in het begin, een factor van het allergrootste belang. Het is wel een opmerkelijk feit dat op de dag dat het nieuws van de overgave van het belgisch leger op 28 mei 1940, de heer RIJCKMANS bereikte, terwijl hij geen contact meer had met zijn Regering en dat de Koning als krijgsgevangene in de onmogelijkheid verkeerde zijn onderdanen van overzee te leiden of enige raad te verschaffen, de Gouverneur-generaal een radioboodschap uitsprak te Leopoldstad, gericht tot Congo en tot de ganse wereld, met o.a. deze gedenkwaardige woorden: "Belgisch-Congo zal de strijdverder zetten aan de zijde van zijn bondgenoot Groot-Brittannië. Wij zullen niet ophouden te strijden zolang het Vaderiand en de Koning niet zijn bevrijd".

Welke mannen ! Wat een prachtchef ! Congo beschikte eveneens over een andere grote chef in de persoon van Luitenant-Generaal, vice-gouvemeur-generaal ERMENS. Hij heeft enorme diensten bewezen als opperbevelhebber. Hij werkte samen met alle bewegingen die als doel hadden het moreel en de oorlogsinspanning van Congo aan te sporen. Het was vooral hij die overwinningclubs oprichtte en het waren deze plaatselijke groeperingen die al hun inspanningen samenbundelden met als doel propaganda voor de overwinning.

 

Generaal ERMENS had onmiddellijk een grote invloed op de openbare opinie. Hij bezorgde haar de nodige moed en geloof om overtuigd te zijn over het behalen van de volledige overwinning. Door dergelijke chefs geleid en, ondersteund door een machtige opinie die een steeds strengere en hardere oorlogsvoering eiste, leverde Congo dan een inspanning die het lijden van het bezette België waardig was. Ondanks een mansterkte dat tot het minimum herleid was en uitgeput door een onmenselijk klimaat, maakte de oorlogsinspanning steeds meer vorderingen en kon het hoofd bieden aan de steeds toenemende eisen.

Tijdens de laatste oorlogsjaren heb ik met de Belgen van Congo zeer harde dagen doorgebracht. Ik heb met eigen ogen gezien hoe zij zich aan het werk hebben gezet om de productie van kostbare grondstoffen op te drijven: koper, tin, tantale, cobalt, palmolie, copal, industrieel diamant. Op deze wijze hebben zij zonder onderbreking de industriële oorlogsproductie verzekerd, zowel in Engeland als in Amerika. Na deze jaren van moreel lijden en van fysieke inspanningen, heb ik deelgenomen aan hun vreugde om de bevrijding van Brussel. Luik en andere Belgische steden.

 

Belgen uit het Moederland, u moogt terecht fier zijn over uw landgenoten van Congo:
zij hebben de driekleurige vlag hoog gehouden. Zij deden dit in de somberste uren met een onwrikbaar geloof.
MET MOED. MET EER EN IN ALLE WAARDIGHEID!

 

Getekend : Luitenant-kolonel BAGOT-GREY - 1945.